ಕವಿನ್ ಒಬ್ಬ ಯುವ ವೃತ್ತಿಪರತತನು. ಒಂದು ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಆದರೆ ಬಸ್ ಬರಲು ತಡವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು, ಹಾಗಾಗಿ ಹತ್ತಿರದ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗರು ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ಕವನ್ ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಹರಿದಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವರು ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡ ಕವಿನ್, ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿ, 'ಇದನ್ನು ತಗೊಂಡು ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಂದೆ ನಡೆದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದ ನಂತರ, ಕವನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು. 'ಈ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವಷ್ಟು ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅವರು ಕೇವಲ ಸಣ್ಣ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಮತ್ತೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆಯೇ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆ ಹುಡುಗರ ಮುಖಗಳು ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಹೋದವು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಕವಿನ್ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಆ ಹುಡುಗರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋದನು. ಅವರಿಗೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾದ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕವಾದ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದನು. ಆ ಹುಡುಗರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕವನ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಬಸ್ ಹತ್ತಿದ ನಂತರ ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದನು. ನಾವು ಮಾಡುವ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವು ಇತರರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು. ನಾವು ಬಿತ್ತಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು.
Moral
ನೈಜವಾದ ಸಹಾಯವು ಕೇವಲ ಹಣ ನೀಡುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ.
