అది ఒక అందమైన సాయంత్రం. అర్జున్ మరియు అతని తల్లి మార్కెట్కు వెళ్లారు. అక్కడ రోడ్డు పక్కన ఒక చిన్న అబ్బాయి, రవి, పాత పుస్తకాలను అమ్ముతూ తన కుటుంబానికి డబ్బు సంపాదించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. రవి పడుతున్న కష్టాన్ని చూసి అర్జున్ మనసు కరిగింది.
అర్జున్ అతని దగ్గరకు వెళ్లి, "రవి, నువ్వు ఇక్కడ ఒంటరిగా ఎందుకు కూర్చున్నావు? మా ఇంటికి రా, మనం మాట్లాడుకుందాం," అని పిలిచాడు. రవి సంకోచిస్తూ వారి ఇంటికి వచ్చాడు. అర్జున్ తల్లి అతనికి రుచికరమైన భోజనం పెట్టాలనుకున్నారు, కానీ రవి వినయంగా, "చాలా కృతజ్ఞతలు ఆంటీ, కానీ నేను ఒంటరిగా తినలేను. మా చెల్లి, తమ్ముడు ఇంట్లో ఆకలితో ఎదురుచూస్తుంటారు. వారిని తీసుకురాకుండా నేను తినను," అని చెప్పాడు.
రవి తన తోబుట్టువుల పట్ల చూపిస్తున్న ప్రేమను చూసి అర్జున్ తల్లి ఎంతో సంతోషించారు. "అయితే వారిని కూడా తీసుకురా! ఈరోజు మా ఇంట్లో ఒక చిన్న వేడుక జరుగుతోంది, మీరు మా ప్రత్యేక అతిథులుగా రావాలి," అని ఆహ్వానించారు.
రవి పరుగెత్తుకెళ్లి తన తమ్ముడు, చెల్లిని తీసుకువచ్చాడు. ఆ ముగ్గురు పిల్లలు కలిసి రావడం చూసి అర్జున్ మరియు అతని తల్లి ఆశ్చర్యపోయారు. అర్జున్ తల్లి వారికి భోజనం వడ్డిస్తూ, "కష్టపడి పనిచేసే వారిని మరియు పట్టుదల ఉన్నవారిని గౌరవించడం మా సంప్రదాయం. మీ ప్రయత్నం మాకు ఎంతో స్ఫూర్తినిస్తుంది," అని ప్రేమగా చెప్పారు.
పిల్లలు ఎంతో సంతోషంగా భోజనం చేశారు. ఆ రోజు నుండి అర్జున్ మరియు రవి మంచి స్నేహితులయ్యారు. ఇతరులకు సహాయం చేయడం అంటే కేవలం జాలి చూపడం మాత్రమే కాదు, వారి కష్టాన్ని గౌరవించడం కూడా అని అర్జున్ తెలుసుకున్నాడు.
Moral
ఇతరుల కష్టాన్ని గౌరవించడమే నిజమైన మానవత్వం.
