അതൊരു മനോഹരമായ വൈകുന്നേരമായിരുന്നു. അർജുനും അമ്മയും വിപണിയിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ റോഡരികിൽ ഒരു ചെറിയ കുട്ടി പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. അവന്റെ പേര് രാഹുൽ എന്നായിരുന്നു. തന്റെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ട് പണം സമ്പാദിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
അർജുന് അവനോട് വലിയ സഹതാപം തോന്നി. അവൻ രാഹുലിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, "രാഹുൽ, നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നത്? ഞങ്ങളോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് വരൂ," എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. രാഹുൽ മടിയോടെ അവരോടൊപ്പം വീട്ടിലെത്തി. അർജുന്റെ അമ്മ അവന് നല്ല ഭക്ഷണം നൽകാൻ തയ്യാറെടുത്തു. എന്നാൽ രാഹുൽ പറഞ്ഞു, "നന്ദി അമ്മേ, പക്ഷേ എന്റെ അനിയനും അനിയത്തിയും വിശന്നിരിക്കുകയാണ്. അവരെ കൂട്ടി വരാതെ ഞാൻ ഒന്നും കഴിക്കില്ല."
രാഹുലിന്റെ ആ സ്നേഹം കണ്ട് അർജുന്റെ അമ്മ സന്തോഷിച്ചു. "എങ്കിൽ അവരെയും കൂട്ടി വരൂ! ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ വിരുന്നുണ്ട്, നിങ്ങൾ അതിഥികളായി വരണം," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. രാഹുൽ ഓടിച്ചെന്ന് തന്റെ സഹോദരങ്ങളെയും കൂട്ടി തിരികെ വന്നു.
ആ മൂന്ന് കുട്ടികളെയും കണ്ട് അർജുനും അമ്മയും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അർജുന്റെ അമ്മ അവരെ ഭക്ഷണമേശയിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവരെയും പോരാട്ടവീര്യമുള്ളവരെയും ആദരിക്കാനാണ് ഞങ്ങൾ ഈ വിരുന്ന് ഒരുക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ പരിശ്രമം ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു."
കുട്ടികൾ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അന്ന് മുതൽ അർജുനും രാഹുലും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുമ്പോൾ വെറും ദയ മാത്രമല്ല, അവരുടെ അന്തസ്സും കഠിനാധ്വാനവും ബഹുമാനിക്കണം എന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി.
Moral
മറ്റുള്ളവരുടെ കഠിനാധ്വാനത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹം.
