అది మండుతున్న వేసవి కాలం. ఒక జ్ఞాని ఒక చిన్న గ్రామం గుండా ప్రయాణిస్తున్నారు. ఎండ ఎక్కువగా ఉండటంతో ఆయనకు చాలా దాహం వేసింది. దారిలో ఒక పాత బావి దగ్గర ఒక వృద్ధుడు మరియు అతని కుమారులు పని చేయడం ఆయన గమనించారు.
వారు బావి నుండి బకెట్లతో నీటిని తోడి పెద్ద పాత్రల్లో నింపుతున్నారు. యంత్రాలు అందుబాటులో ఉన్న ఈ కాలంలో, వారు ఎందుకు ఇంత కష్టపడి చేత్తో నీటిని తోడుతున్నారని ఆ జ్ఞాని ఆశ్చర్యపోయారు.
"అయ్యా," అని ఆ జ్ఞాని అడిగారు, "మీరు మరియు మీ కుమారులు ఎందుకు ఇంత కష్టపడుతున్నారు? యంత్రాలను ఉపయోగిస్తే ఈ పని సులభంగా అవ్వదా?"
ఆ వృద్ధుడు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు, "అవును అయ్యా, యంత్రాలు పనిని వేగవంతం చేస్తాయి, కానీ అవి మన శరీరాన్ని బద్ధకస్తులుగా మారుస్తాయి. నేను చిన్నప్పటి నుండి ప్రతిరోజూ ఈ నీటిని తోడే పని చేస్తున్నాను. అందుకే నాకు ఎనభై ఏళ్లు వచ్చినా, నా శరీరం ఇంకా చాలా బలంగా, ఆరోగ్యంగా ఉంది."
ఆయన తన కుమారుల వైపు చూస్తూ, "నా కుమారులు కూడా నాలాగే ఆరోగ్యంగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. అందుకే వారికి ఈ శ్రమను నేర్పిస్తున్నాను. శారీరక శ్రమ లేకపోతే శరీరం బలహీనపడిపోతుంది," అని చెప్పారు.
ఆ తండ్రి యొక్క ఆలోచన మరియు క్రమశిక్షణను చూసి ఆ జ్ఞాని ఎంతో సంతోషించారు.
Moral
శారీరక శ్రమ ఆరోగ్యానికి చాలా అవసరం.