ಅದು ಸುಡುವ ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಲ. ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ಗಮನಿಸಿದರು.
ಅವರು ಬಾವಿಯಿಂದ ಬಕೆಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿ ದೊಡ್ಡ ಮಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೈಯಿಂದ ನೀರು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
"ಸ್ವಾಮಿ," ಎಂದು ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಕೇಳಿದರು, "ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಸರಳವಾದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಈ ಕೆಲಸ ಸುಲಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?"
ಆ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಹೌದು ಸ್ವಾಮಿ, ಯಂತ್ರಗಳು ಕೆಲಸವನ್ನು ಸುಲಭ ಮಾಡುತ್ತವೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಸೋಮಾರಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನನಗೆ ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷವಾದರೂ ನನ್ನ ದೇಹವು ತುಂಬಾ ಸದೃಢವಾಗಿದೆ."
ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, "ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಸೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಈ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದರು.
ಆ ತಂದೆಯ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಮക്കള ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಜ್ಞಾನಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.
Moral
ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮವು ಆರೋಗ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.