అనగనగా ఒక దట్టమైన అడవిలో జంతువులన్నీ కలిసి ఉండేవి. ఆ కాలంలో తాబేళ్లకు వెలుపల గట్టి పెంకు ఉండేది కాదు. అవి చాలా వేగంగా కదలగలవు, కానీ శరీరం చాలా మెత్తగా ఉండేది.
ఒకరోజు, ఇద్దరు జ్ఞానులు ఆ అడవికి వచ్చారు. వారిని పలకరించడానికి జంతువులన్నీ ఒక ఆటల పోటీని నిర్వహించాయి. కుందేలు ఒక పోటీని ప్రకటించింది: "ప్రతి జంతువు ఒక పెద్ద కొబ్బరికాయను మోస్తూ అడవి చివర ఉన్న పెద్ద చెట్టు వరకు పరిగెత్తాలి. ఎవరు ముందుగా చేరుకుంటారో వారే విజేత!"
yaa పోటీలో గెలవాలని ఒక తాబేలు ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. అది ఒక కొబ్బరికాయను తీసుకుని, దాని లోపల ఉన్న నీటిని తీసివేసింది. ఇప్పుడు ఆ కొబ్బరికాయ చాలా తేలికగా మారింది. ఆ తేలికైన కొబ్బరికాయను తన వీపు మీద పెట్టుకుని, తను సులభంగా గెలుస్తానని తాబేలు అనుకుంది.
జ్ఞానులు తాబేలు చేసిన ఈ మోసాన్ని గమనించారు. తాబేలుకు ఒక పాఠం నేర్పాలని వారు నిర్ణయించుకున్నారు. ఒక ఎలుగుబంటిని పిలిచి, "వెళ్లి తాబేలుతో చెప్పు, పోటీ నియమాలు మారిపోయాయని, ఇప్పుడు ఎవరు చివరగా వస్తే వారే విజేత అని" అని చెప్పారు.
ఇది విన్న తాబేలు చాలా సంతోషపడింది. మిగిలిన జంతువులన్నీ బరువైన కొబ్బరికాయలతో వేగంగా పరిగెత్తడానికి ప్రయత్నించి అలసిపోయాయి. కానీ తాబేలు మాత్రం చాలా నెమ్మదిగా నడవడం మొదలుపెట్టింది. రోజులు గడిచాయి, తాబేలు చాలా నిదానంగా సాగిపోతోంది.
ఆ సమయంలో, తాబేలు వీపు మీద ఉన్న ఆ కొబ్బరి పెంకు దాని చర్మంతో కలిసిపోయి, ఒక భాగమైపోయింది. అలా ఆ తాబేలుకు ఒక గట్టి పెంకు ఏర్పడింది. తన తెలివితేటలతో తాను ఒక శాశ్వతమైన బరువును మోయాల్సి వస్తుందని తాబేలు గ్రహించింది. మోసం చేయడం వల్ల వచ్చే ఫలితం శాశ్వతమని అది తెలుసుకుంది.
Moral
మోసం ద్వారా పొందే విజయం తాత్కాలికం, నిజాయితీ మాత్రమే శాశ్వతం.