చాలా కాలం క్రితం, ఒక పెద్ద అడవిలో అన్ని జంతువులు మరియు పక్షులు చాలా సంతోషంగా జీవించేవి. దేవుడు ప్రతి జీవికి ఒక ప్రత్యేకమైన శక్తిని ఇచ్చాడు. కొన్ని పక్షులు చాలా వేగంగా ఎగరగలవు, మరికొన్ని పక్షులు చాలా మధురంగా పాడగలవు.
అదే అడవిలో విక్కీ అనే ఒక చిన్న పక్షి ఉండేది. విక్కీకి మిగిలిన పక్షులలాగా వేగంగా ఎగిరే శక్తి లేదు. ప్రతిరోజూ ఉదయం సూర్యుడు రాగానే, వేగంగా ఎగిరే పక్షులన్నీ పండ్ల చెట్ల వద్దకు చేరుకుని, తీయని పండ్లను తినివేసేవి.
విక్కీ నెమ్మదిగా ఎగురుకుంటూ వచ్చేసరికి, మంచి పండ్లన్నీ అయిపోయేవి. విక్కీకి కేవలం పాడైపోయిన లేదా ఎండిపోయిన పండ్లు మాత్రమే దొరికేవి. దీనివల్ల విక్కీకి చాలా కోపం మరియు బాధ కలిగింది. 'దేవుడు నాకు ఎందుకు వేగంగా ఎగిరే శక్తి ఇవ్వలేదు? అందరిలాగే నేను కూడా ముందుగా వెళ్లి తీయని పండ్లు తినాలి!' అని విక్కీ అనుకుంది.
ఒకరోజు విక్కీ దేవుడితో గొడవ పడాలని నిర్ణయించుకుంది. 'నాకు ఎందుకు వేగం లేదు? అందరికంటే ముందుగా వెళ్లి పండ్లు తినే శక్తి నాకు కావాలి!' అని విక్కీ అడిగింది.
deivudu విక్కీ అత్యాశను చూసి విచారించాడు. 'పగటి వేటలో ఉండే అలసట కంటే, రాత్రి ఇచ్చే ప్రశాంతత విలువ నీకు తెలియదు. కానీ నీకు వేగం మరియు పోటీ కావాలంటే, నేను నీకు ఒక వరం ఇస్తాను' అని దేవుడు అన్నాడు.
'ఇక నుండి నువ్వు రాత్రి సమయంలో మాత్రమే ఎగరాలి. ప్రపంచం అంతా నిద్రపోతున్నప్పుడు నువ్వు ఎగరవచ్చు. కానీ నువ్వు పగటి పక్షుల కంటే భిన్నంగా ఉండాలని కోరుకున్నావు కాబట్టి, నువ్వు చెట్ల కొమ్మలకు తలకిందులుగా వేలాడుతూ నిద్రపోవాలి' అని దేవుడు చెప్పాడు.
అప్పటి నుండి విక్కీ రాత్రిపూట మాత్రమే ఎగిరే వింత పక్షిగా మారింది. మిగిలిన పక్షులు నిద్రపోతున్నప్పుడు విక్కీ ఆకాశంలో ఎగురుతుంది, కానీ విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి ఎప్పుడూ తలకిందులుగానే వేలాడుతుంది.
Moral
మన దగ్గర ఉన్న దానితో తృప్తి పడకుండా ఇతరుల కోసం ఆశపడితే, మనకున్న ప్రశాంతతను కూడా కోల్పోతాము.
