முன்னொரு காலத்தில், காடு முழுவதும் பறவைகளும் விலங்குகளும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தன. கடவுள் ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான திறமையை வழங்கியிருந்தார். சில பறவைகள் மிக வேகமாகப் பறக்கும் திறமையைப் பெற்றிருந்தன, சில இனிமையாகப் பாடும் திறமையைப் பெற்றிருந்தன.
அந்தக் காட்டில் 'விக்கி' என்ற ஒரு வவ்வால் வாழ்ந்து வந்தது. விக்கி ஒரு சாதாரணப் பறவையே தவிர, மற்ற பறவைகளைப் போல மிக வேகமாகப் பறக்கும் ஆற்றல் அதற்கு இல்லை. காலையில் சூரியன் உதித்ததும், மற்ற பறவைகள் அனைத்தும் கூட்டமாகப் பறந்து சென்று மரங்களில் உள்ள இனிப்பான பழங்களைச் சாப்பிட்டுவிட்டுத் திரும்பும். விக்கி மெதுவாகப் பறந்து சென்றதால், அதற்குப் பழங்கள் தீர்ந்துவிட்ட நிலையில், அழுகிய அல்லது காய்ந்த பழங்களே கிடைத்தன.
இதனால் விக்கிக்கு மிகுந்த வருத்தம் ஏற்பட்டது. 'கடவுள் ஏன் எனக்கு இந்தத் திறமையைக் கொடுக்கவில்லை? மற்றவர்கள் எல்லாம் நல்ல பழங்களைச் சாப்பிடுகிறார்கள், நான் மட்டும் ஏன் கஷ்டப்பட வேண்டும்?' என்று கடவுளிடம் கோபமடைந்தது.
ஒரு நாள், விக்கி கடவுளைச் சந்தித்தது. 'எனக்கு ஏன் மற்ற பறவைகளைப் போல வேகமான சிறகுகள் இல்லை? நான் முதலில் சென்று இனிப்பான பழங்களைச் சாப்பிட வேண்டும் என்று எனக்கு ஆசை!' என்று சத்தமாகக் கேட்டது.
கடவுள் விக்கியின் பேராசையைக் கண்டு வருத்தமடைந்தார். 'உன்னிடம் இருக்கும் அமைதியான இரவின் அழகை நீ உணரவில்லை. மற்றவர்கள் பகலில் வேலை செய்யும்போது, நீ அமைதியாக இருக்கலாம். ஆனால், உனது வேகமான ஆசைக்காக நான் உனக்கு ஒரு மாற்றத்தைக் கொடுக்கிறேன்' என்றார்.
'நீ பகலில் பறந்து பழங்களைத் தேட வேண்டாம். ஆனால், நீ விரும்பிய வேகமும், இரவின் அமைதியும் உனக்குத் தரப்படும். இனி நீ மற்ற பறவைகள் தூங்கும் இரவில் மட்டும் பறக்கலாம். ஆனால், நீ எப்போதும் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, நீ மரங்களில் தலைகீழாகத் தொங்கியபடி உறங்க வேண்டும்' என்று கூறி விக்கியின் வாழ்க்கையை மாற்றினார்.
அன்று முதல், விக்கி இரவில் மட்டும் பறக்கும் ஒரு விசித்திரமான உயிரினமாக மாறியது. மற்ற பறவைகள் தூங்கும் போது அது பறக்கத் தொடங்கியது, ஆனால் அது எப்போதும் மரங்களில் தலைகீழாகத் தொங்கிக்கொண்டே இருக்கும் நிலை ஏற்பட்டது.
பாடம்
கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தி அடையாமல் பேராசைப்பட்டால், நாம் வைத்திருக்கும் அமைதியையும் இழக்க நேரிடும்.
