ವಿಕಿಯ ದುರಾಸೆ

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕ್ಕೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು. ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದವು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅದೇ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಕಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯಿತ್ತು. ವಿಕಿಗೆ ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾದ ತಕ್ಷಣ, ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳ ಬಳಿಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು.

ವಿಕಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಂದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಕಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಣಗಿದ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದರಿಂದ ವಿಕಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. 'ದೇವರು ನನಗೆ ಯಾಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವ ಶಕ್ತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ? ನನಗೂ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬೇಕು!' ಎಂದು ವಿಕಿ ದೇವರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.

ವಿಕಿ ದೇವರನ್ನು ಕೇಳಿತು, 'എനിക്ക് ಯಾಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹಾರಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ನನಗೆ ಆಸೆ ಇದೆ!'

ದೇವರಿಗೆ ವಿಕಿಯ ದುರಾಸೆ ನೋಡಿ ಬೇಸರವಾಯಿತು. 'ನಿನಗೆ ಈಗಿರುವ ಶಾಂತ ಜೀವನದ ಬೆಲೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿನಗೆ ವೇಗ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆಯೇ ಬೇಕು ಎಂದಾದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ವರ ನೀಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು ದೇವರು.

'ಇಂದಿನಿಂದ ನೀನು ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಾರಬೇಕು. ಜಗತ್ತು ಮಲಗಿರುವಾಗ ನೀನು ಹಾರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀನು ಹಗಲಿನ ಪಕ್ಷಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದೀಯಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಮರಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಾ ಮಲಗಬೇಕು.'

ಅಂದಿನಿಂದ ವಿಕಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಾರುವ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿಯಾಯಿತು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮಲಗಿದಾಗ ವಿಕಿ ಹಾರಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಮರಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತದೆ.

Moral

ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡದೆ ದುರಾಸೆ ಪಟ್ಟರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.