ఒక దట్టమైన అడవి అంచున ఒక చిన్న మైనా పక్షి నివసించేది. దాని స్వరం చాలా మధురంగా ఉండేది, కానీ దాని రెక్కలు సాదా బూడిద రంగులో ఉండేవి. ఒకరోజు, అది ఒక పెద్ద రాజభవన తోటలోకి వెళ్ళింది. అక్కడ నెమళ్లు తమ రంగురంగుల, మెరిసే పించాలను విప్పి అందంగా నాట్యం చేయడం చూసింది.
"అబ్బా! ఆ నెమళ్లు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో! నా దగ్గర కూడా ఆ మెరిసే పించాలు ఉంటే, అందరూ నన్నే చూసేవారు" అని మైనా అసూయతో అనుకుంది.
తోటలో నేలపై పడి ఉన్న కొన్ని నెమలి పించాలను మైనా చూసింది. వెంటనే, ఆ పించాలను ఒక్కొక్కటిగా తన రెక్కల మధ్యన నొక్కి పెట్టుకుంది. ఇప్పుడు తను ఒక అందమైన నెమలిలా మారిపోయానని అది గర్వంగా అనుకుంది. తన కొత్త అందాన్ని చూపిస్తూ తోటలో అటు ఇటు నడవడం మొదలుపెట్టింది.
కానీ ఆ సంతోషం ఎక్కువ సేపు నిలవలేదు. ఒక పొద వెనుక దాక్కున్న ఒక పిల్లి, ఆ మెరిసే పించాల కదలికను గమనించి మైనాపై దాడి చేయడానికి సిద్ధమైంది. ప్రమాదాన్ని గమనించిన మైనా భయంతో ఆకాశంలోకి ఎగరడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ అది చేసిన పెద్ద తప్పు ఏమిటంటే, ఎక్కువ పించాలను పెట్టుకోవడం వల్ల దాని రెక్కలు చాలా బరువుగా అయిపోయాయి. దానివల్ల అది వేగంగా ఎగరలేకపోయింది.
భయంతో అది నేల మీద పరుగెత్తడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆ బరువు వల్ల దాని వేగం తగ్గిపోయింది. పిల్లి ఒక్కసారిగా దూకి మైనాను పట్టుకుంది. ఇతరుల అందాన్ని చూసి అసూయపడి, తన సహజత్వాన్ని మర్చిపోవడం వల్ల మైనా తన ప్రాణాన్ని కోల్పోయింది.
Moral
మనకు ఉన్న దానితోనే సంతృప్తిగా ఉండాలి; ఇతరులను అనుకరించడం ప్రమాదకరం.
