ఒకప్పుడు విక్రమ్ అనే యువ రాజు ఒక పెద్ద రాజ్యాన్ని పరిపాలించేవాడు. తన తండ్రి మరణం తర్వాత, చాలా చిన్న వయసులోనే అతను సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. అతనిలో ఉత్సాహం ఎక్కువగా ఉంది కానీ అనుభవం తక్కువగా ఉంది.
Enter ఒకరోజు, విక్రమ్ తన సైనికులతో కలిసి వేటగా వెళ్ళాడు. వేటలో మునిగిపోయిన అతను, తన సైనికులకు దూరంగా దారి తప్పిపోయాడు. సూర్యుడు అస్తమిస్తుండగా, తాను ఒంటరిగా అడవిలో చిక్కుకున్నానని గ్రహించి భయపడ్డాడు. ఆకలి, అలసటతో అతను ఒక పెద్ద చెట్టు కింద కూర్చున్నాడు.
అప్పుడే ఒక వృద్ధుడు అక్కడికి వచ్చాడు. రాజు ధరించిన వస్త్రాలను చూసి అతను సామాన్యుడు కాదని గ్రహించాడు. "నేను ఈ దేశపు రాజును. వేటాడుతున్నప్పుడు దారి తప్పిపోయాను," అని విక్రమ్ చెప్పాడు.
ఆ వృద్ధుడు నవ్వుతూ, "దేశాన్ని పాలించే నీకు అడవిలో దారి తెలియదా?" అని అడిగాడు. విక్రమ్ వినయంగా, "నాకు ఈ అధికారం దానంగా వచ్చింది, కానీ జీవితాన్ని ఎలా నడపాలో తెలియని అనుభవం నాకు లేదు," అని ఒప్పుకున్నాడు.
ఆకలితో ఉన్న రాజుకు ఆ వృద్ధుడు నేల నుండి తవ్వి తీసిన కొన్ని దుంపలను ఇచ్చాడు. వాటిని తిన్న తర్వాత విక్రమ్కు ఒక విషయం అర్థమైంది. "నేను కేవలం చెట్లపై ఉన్న పండ్ల కోసం వెతికాను, కానీ భూమి కింద ఉన్న ఆహారం గురించి ఆలోచించలేదు!"
ఆ వృద్ధుడు రాజుకు దారి చూపించడానికి సిద్ధపడ్డాడు. కృతజ్ఞతతో విక్రమ్ తన రాజ ముద్ర ఉన్న ఉంగరాన్ని ఇవ్వబోయాడు, కానీ వృద్ధుడు దానిని తిరస్కరించి, "నువ్వు ఒక గొప్ప రాజుగా ఎదగడమే నా కోరిక," అన్నాడు.
అడవిలో నడుస్తున్నప్పుడు, వృద్ధుడు విక్రమ్కు ప్రకృతి పాఠాలను నేర్పించాడు. "సూర్యుని దిశను బట్టి సమయాన్ని, దారిని తెలుసుకోవాలి. జంతువుల అడుగుజాడలను బట్టి నీరు ఎక్కడ ఉందో కనిపెట్టాలి. ఒక రాజు ప్రతి చిన్న విషయాన్ని గమనించాలి," అని చెప్పాడు.
కొంత సమయం తర్వాత, రాజును వెతుక్కుంటూ సైనికులు వచ్చారు. సైనికులు ఆ వృద్ధుడికి గౌరవం ఇవ్వడం చూసి విక్రమ్ ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆ వృద్ధుడు ఒక గొప్ప జ్ఞాని అని అతనికి తెలిసింది.
విక్రమ్ ఆ జ్ఞాని పాదాలకు నమస్కరించి ధన్యవాదాలు తెలిపాడు. అప్పటి నుండి విక్రమ్ నిరంతరం నేర్చుకుంటూ ఒక గొప్ప చక్రవర్తిగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు.
Moral
అధికారం రావడం ఒక ఎత్తు, కానీ జ్ఞానంతో మరియు అనుభవంతో గొప్ప నాయకుడిగా ఎదగడం మరొక ఎత్తు.
