ఒక దట్టమైన అడవిలో బ్రూనో అనే పెద్ద ఎలుగుబంటి ఉండేది. బ్రూనో చాలా సోమరిపోతు. రోజంతా తినడం, నిద్రపోవడం తప్ప అతనికి వేరే పనేమీ ఉండేది కాదు. భవిష్యత్తు కోసం అతను ఎప్పుడూ ఆహారాన్ని దాచుకునేవాడు కాదు. బ్రూనో తినేటప్పుడు కింద పడే చిన్న చిన్న ఆహారపు ముక్కలతో అక్కడే ఉన్న చీమల గుంపు బ్రతికేవి.
చీమల నాయకుడైన పిప్, బ్రూనో అలవాటును చూసి బాధపడ్డాడు. 'అతను చాలా అజాగ్రత్తగా ఉన్నాడు. ఎప్పుడైనా ఆహారం దొరకని పరిస్థితి వస్తే అతను ఏమవుతాడు?' అని పిప్ ఆలోచించాడు. బ్రూనోకు ఒక పాఠం నేర్పాలని పిప్ నిర్ణయించుకున్నాడు.
ఒక రోజు మధ్యాహ్నం, బ్రూనో చెట్టు కింద గాఢ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు, పిప్ తన చీమల సైన్యాన్ని పిలిచి బ్రూనో చుట్టూ ఒక వలయంలా నిలబెట్టాడు. పిప్ సంకేతం ఇవ్వగానే, ఒక చిన్న చీమ వెళ్లి బ్రూనో చెవిని గట్టిగా కుట్టింది. 'అమ్మో!' అని అరుస్తూ బ్రూనో ఉలిక్కిపడి లేచాడు. తన చుట్టూ వేల చీమలు ఉండటం చూసి అతను భయపడ్డాడు.
'దయచేసి నన్ను వెళ్లనివ్వండి, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది!' అని బ్రూనో వేడుకున్నాడు. అప్పుడు పిప్ ముందుకు వచ్చి, 'బ్రూనో, నువ్వు కష్టపడవు, దాచుకోవు. మేము నీ ఆహారపు అవశేషాలతో బ్రతికేస్తున్నాం, కానీ నువ్వు నీ భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించవు. నీ దగ్గర ఆహారం దాచుకుని ఉంటే, ఈరోజు నీకు ఇబ్బంది ఉండేది కాదు!' అని చెప్పాడు.
ఆ రోజంతా బ్రూనో ఆకలితో అలమటించాడు. సాయంత్రం పిప్ అతని దగ్గరకు వచ్చి, 'మేము నిన్ను బాధపెట్టాలని ఇలా చేయలేదు, నిన్ను సరైన మార్గంలో పెట్టడానికే ఇలా చేశాము. మమ్మల్ని క్షమించు' అని అన్నాడు.
och బ్రూనో తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. ఆ రోజు నుండి అతను కష్టపడి ఆహారం వెతకడం మరియు దాచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. కొన్ని నెలల తర్వాత భారీ వర్షాలు పడినప్పుడు, అడవిలో తిరగడం సాధ్యం కాలేదు. కానీ బ్రూనో కంగారు పడలేదు, ఎందుకంటే అతను దాచుకున్న ఆహారం అతని దగ్గర ఉంది. తనకి మంచి పాఠం నేర్పిన పిప్కు బ్రూనో ఎప్పుడూ కృతజ్ఞతతో ఉండేవాడు.
Moral
నేటి కష్టం మరియు పొదుపు రేపటి భద్రతకు పునాది.
