చంద్రపుర అనే అందమైన రాజ్యాన్ని విక్రమ అనే రాజు పరిపాలిస్తుండేవాడు. అతను తన ప్రజల పట్ల ఎంతో ప్రేమను కలిగి ఉండేవాడు. ఒకరోజు, ప్రజల కష్టాలను స్వయంగా తెలుసుకోవాలని అనుకుని, ఎటువంటి రక్షణ లేకుండా సామాన్యుడిలా గ్రామాల్లో నడక సాగించాడు.
రాళ్లు, ముళ్లు ఉన్న దారుల్లో నడుస్తుండగా, సాయంత్రం అయ్యేసరికి రాజు కాళ్లకు విపరీతమైన నొప్పి మొదలైంది. రాజభవనానికి చేరుకున్నాక అతను చాలా ఆందోళనగా అనిపించాడు. "నాకు ఇంత దూరం నడిస్తే ఇంత నొప్పిగా ఉంటే, ప్రతిరోజూ పనికి వెళ్లే నా ప్రజలు ఎంత బాధపడుతుంటారు!" అని అతను అనుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు అతను తన మంత్రులను పిలిపించి, "మన దేశంలోని రోడ్లు చాలా కఠినంగా ఉన్నాయి. ప్రజలకు నొప్పి కలగకుండా ఉండాలంటే, మనం అన్ని రోడ్లను మెత్తని పట్టు వస్త్రాలతో కప్పేయాలి!" అని ఆజ్ఞాపించాడు.
మంత్రులు ఆశ్చర్యపోయారు. "మహారాజా! రోడ్లన్నింటినీ వస్త్రాలతో కప్పాలంటే రాజ్య ఖజానా ఖాళీ అయిపోతుంది. అది సాధ్యం కాదు" అని చెప్పారు.
అప్పుడు ఒక వృద్ధ మంత్రి ముందుకు వచ్చి, "మహారాజా, ప్రపంచాన్ని మార్చడానికి ప్రయత్నించడం కంటే, ప్రజల అవసరాలను తీర్చడం సులభం. మనం రోడ్లను మార్చడం కంటే, ప్రతి ఒక్కరికీ మంచి తోలు చెప్పులు ఇస్తే సరిపోతుంది కదా? అప్పుడు వారికి రోడ్ల వల్ల నొప్పి ఉండదు" అని సలహా ఇచ్చారు.
రాజు తన తప్పును తెలుసుకున్నాడు. పెద్ద పెద్ద ఖర్చుతో కూడిన పనుల కంటే, సరళమైన మరియు తెలివైన పరిష్కారం ఎంతో మేలని అతను గ్రహించాడు. వెంటనే ప్రజలందరికీ చెప్పులు అందించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
