ಚಂದ್ರಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಜೀವನ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅವನು ಯಾವುದೇ ಸಾರಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅವನ ಪಾದಗಳು ವಿಪರೀತ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳತೊಡಗಿದವು. ಅರಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ ನಂತರ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆತಂಕ ಮೂಡಿತು. "ನನಗೆ ಇಷ್ಟು ನೋವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ನೋವಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು?" ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಮರುದಿನ ಅವನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕರೆದು, "ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ರಸ್ತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿವೆ. ಜನರಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು, ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾದ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚត្រូវ ಇರುತ್ತದೆ!" ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. "ಮಹಾರಾಜರೇ, ರಸ್ತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲು ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಅವರು ವಿನಂತಿಸಿದರು.
ಅಗಾಗಲೇ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಮಂತ್ರಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ಜನರ ಕಾಲಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಸರಳ ದಾರಿ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಉತ್ತಮವಾದ ಚರ್ಮದ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ರಸ್ತೆಗಳ ನೋವು ಅವರಿಗೆ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದರು.
ರಾಜನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ದುಬಾರಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವ ಬದಲು, ಸರಳವಾದ ಪರಿಹಾರವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಜನರಿಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಅವನು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
Moral
ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ಸರಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮ.
