ఒక అందమైన లోయలో ఆరిస్ మరియు లియో అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. ఆరిస్ చాలా సూటి మనిషి; పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా సరే, అతను ఎప్పుడూ నిజానికే కట్టుబడి ఉండేవాడు. కానీ లియో మాత్రం చాలా తెలివైనవాడు మరియు సందర్భాన్ని బట్టి మారేవాడు; ఎదురుగా ఉన్న వ్యక్తిని మెప్పించడానికి తన మాటలను మార్చుకునేవాడు.
ఒక చల్లని సాయంత్రం, వారు ఒక పెద్ద చెట్టు కింద కూర్చున్నప్పుడు అకస్మాత్తుగా చలి గాలులు వీయడం మొదలైంది. లియో వణుకుతున్నాడు. తన చేతులను వెచ్చగా ఉంచుకోవడానికి, అతను తన నోటి నుండి గాలిని ఊదుతూ తన అరచేతులను వెచ్చబరుచుకుంటున్నాడు.
లియో ఇబ్బంది పడటం చూసి, ఆరిస్ తన సంచి నుండి వేడి వేడిగా ఉన్న ఒక మూలికా టీని తీసి లియోకు ఇచ్చాడు. లియో ఆ టీని తాగే ముందు, దానిని చల్లబరచడానికి మళ్ళీ తన నోటితోనే ఊదడం మొదలుపెట్టాడు.
ఆరిస్ ఇది చూసి చిన్నగా నవ్వాడు. "ఎందుకు నవ్వుతున్నావు ఆరిస్?" అని లియో అడిగాడు.
ఆరిస్ మెల్లగా ఇలా అన్నాడు, "లియో, నువ్వు ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నావో గమనించావా? నీ చేతులను వెచ్చబరచడానికి నువ్వు నీ శ్వాసను వాడుతున్నావు, కానీ అదే శ్వాసను టీని చల్లబరచడానికి కూడా వాడుతున్నావు. ఒక పనికి సహాయపడే అదే శ్వాస, మరో పనికి అడ్డుగా మారుతోంది. నీవు కూడా సరిగ్గా అలాగే ఉన్నావు. ఒక క్షణం ఒక వైపు మాట్లాడటానికి, మరుక్షణం మరో వైపు మాట్లాడటానికి నువ్వు ఒకే నాలుకను వాడుతున్నావు. మనిషి మాటల్లో స్థిరత్వం ఉండాలి."
లియో తన తప్పును తెలుసుకుని తలవంచుకున్నాడు. ఆ రోజు నుండి, అతను ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
Moral
స్థిరమైన వ్యక్తిత్వం మరియు నిజాయితీ మనిషికి నిజమైన ఆభరణం.
