ఒక దట్టమైన అడవి అంచున కాలూ అనే కాకి ఉండేది. ఒక వేసవి కాలపు మధ్యాహ్నం, ఎండలు మండిపోతుండటంతో కాలూకి విపరీతమైన దాహం వేసింది. అది నీటి కోసం చెరువులు, కుంటల చుట్టూ ఎంతో సేపు ఎగిరింది. కానీ ఎండ తీవ్రత వల్ల నీటి వనరులన్నీ ఎండిపోయి ఉన్నాయి.
దాహంతో అలసిపోయిన కాలూకి ఇక ఎగరడం కూడా కష్టమైపోయింది. అప్పుడే దానికి దూరంగా ఒక పాత తోట కనిపించింది. ఆ తోటలో ఒక చిన్న మట్టి కుండ ఉండటం అది గమనించింది. 'బహుశా ఆ కుండలో నీళ్లు ఉండవచ్చు!' అని ఆశతో కాలూ ఆ కుండ దగ్గరకు వెళ్ళింది.
కుండ లోపలికి చూడగా, అడుగున కొంచెం నీరు ఉండటం కనిపించింది. కాలూ ఎంతో సంతోషించి, వెంటనే నీళ్లు తాగడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ కుండ మెడ సన్నగా ఉండటం వల్ల మరియు నీరు చాలా లోతుగా ఉండటం వల్ల దాని ముక్కు నీటికి అందలేదు. కాలూ చాలా నిరాశ చెందింది. 'ఇంత దూరం వెతికిన తర్వాత కూడా నీరు ఇంత దగ్గరలో ఉండి నేను తాగలేకపోతున్నానా!' అని బాధపడింది.
కానీ కాలూ నిరాశ చెందలేదు. అది కాసేపు ఆలోచించి, చుట్టుపక్కల చూసింది. అక్కడ కొన్ని చిన్న రాళ్లు పడి ఉండటం గమనించింది. వెంటనే దానికి ఒక ఉపాయం తట్టింది. అది ఒక్కో రాయిని తన ముక్కుతో పట్టుకుని కుండలో వేయడం మొదలుపెట్టింది. రాళ్లు కుండ అడుగున పేరుకుపోతుంటే, నీటి మట్టం నెమ్మదిగా పైకి రాసాగింది.
కాలూ అలసిపోకుండా రాళ్లను వేస్తూనే ఉంది. చివరకు నీరు కుండ పైభాగం వరకు వచ్చింది. కాలూ హాయిగా నీళ్లు తాగి తన దాహం తీర్చుకుంది. తన తెలివితేటలతో ఆ కష్టాన్ని అధిగమించినందుకు కాలూ ఎంతో సంతోషించింది.
Moral
కష్టకాలంలో తెలివితేటలతో ఆలోచిస్తే ఎలాంటి సమస్యనైనా పరిష్కరించవచ్చు.
