ఎడారిలో ఎండ మండిపోతున్న సమయంలో, కవి అనే యాత్రికుడు ప్రయాణిస్తున్నాడు. దాహం వల్ల అతని గొంతు ఎండిపోయింది, నడవలేక నీరసించిపోయాడు. సరిగ్గా అతను స్పృహ కోల్పోయే స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, దూరంగా ఒక పాత బావి కనిపించింది.
ఆ బావి దగ్గర ఒక మట్టి కుండ మరియు ఒక పొడవైన గొట్టం ఉన్నాయి. అక్కడ ఒక చెక్క పలకపై ఇలా రాసి ఉంది: 'ఈ గొట్టంలో నీటిని పోసి ఒత్తిడి చేస్తే, బావి నుండి కొత్త నీరు వస్తుంది. నీరు తాగిన తర్వాత, తదుపరి యాత్రితుడి కోసం మట్టి కుండను మళ్లీ నింపండి.'
కవి కాసేపు ఆలోచించాడు. 'ఇక్కడ ఉన్న నీటిని మాత్రమే తాగి వెళ్ళిపోవాలా? లేక గొట్టం ఉపయోగించి కొత్త నీరు తెచ్చి కుండను నింపాలా?' అని అతనికి అనిపించింది. 'నేను కేవలం నా గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తే, తర్వాత వచ్చే వ్యక్తికి నీరు దొరకదు. కానీ నేను కుండను నింపితే, అది ఇతరులకు సహాయపడుతుంది' అని అతను గ్రహించాడు.
వెంటనే అతను గొట్టం ద్వారా కొత్త నీటిని తెచ్చుకుని తన దాహం తీర్చుకున్నాడు. ఆ తర్వాత, చాలా జాగ్రత్తగా మట్టి కుండను నీటితో నింపాడు. తదుపరి యాత్రితుడికి ఇబ్బంది కలగకూడదని కోరుకుంటూ, అతను తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాడు.
Moral
మనం పొందిన సౌకర్యాలను ఇతరులతో పంచుకోవడమే నిజమైన సత్ప్రవర్తన.
