ಬಿಸಿಲು ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ದ್ರವವಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ಕಂಠ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ನಡೆಯಲು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಬಾವಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಪೈಪ್ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು: 'ಈ ಪೈಪ್ ಮೂಲಕ ನೀರನ್ನು ಸುರಿದು ಒತ್ತಿದರೆ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹೊಸ ನೀರು ಬರುತ್ತದೆ. ನೀರು ಕುಡಿದ ನಂತರ, ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗಾಗಿ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸಿ ಇಡಿ.'
ಕವಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿದನು. 'ಈಗ ಇರುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ಹೋಗಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಪೈಪ್ ಬಳಸಿ ಹೊಸ ನೀರನ್ನು ತಂದು ಮಡಕೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಬೇಕೆ?' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. 'ನಾನು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಮುಂದೆ ಬರುವವರಿಗೆ ನೀರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಮಡಕೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನು ಪೈಪ್ ಬಳಸಿ ಬಾವಿಯಿಂದ ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು ಕುಡಿದನು. ನಂತರ, ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು. ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.
Moral
ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೊಡ್ಡ ಗುಣ.
