ఒక చిన్న గ్రామంలో శామ్యూల్ అనే వృద్ధ దర్జీ మరియు అతని భార్య మార్తా ఉండేవారు. వయసు పైబడటంతో శామ్యూల్ పని చేసే వేగం తగ్గిపోయింది, దీనివల్ల వారు జీవనోపాధికి చాలా ఇబ్బంది పడేవారు.
ఒక సాయంత్రం, శామ్యూల్ తన దగ్గర ఉన్న చివరి చర్మపు ముక్కను కుడుతున్నాడు. "ఇదే మన దగ్గర ఉన్న చివరి ముక్క, మార్తా," అని అతను నిట్టూర్చాడు. మార్తా, "దీనిని త్వరగా పూర్తి చేయండి, రేపు ఏం జరుగుతుందో తెలియదు కదా," అని అంది.
అలసిపోయిన శామ్యూల్ ఆ ముక్కను బల్లపై పెట్టి నిద్రపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం లేచి చూసేసరికి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు! ఆ చర్మపు ముక్క ఒక అద్భుతమైన కోటుగా మారిపోయింది! ఒక వ్యాపారి దానిని చూసి చాలా ఎక్కువ ధర పెట్టి కొనుక్కున్నాడు.
దీనితో శామ్యూల్కు చాలా డబ్బు వచ్చింది. అతను మరిన్ని చర్మపు ముక్కలను కొని తెచ్చి ప్రతిరోజూ రాత్రి బల్లపై పెట్టి నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతిరోజూ ఉదయం అద్భుతమైన బట్టలు సిద్ధంగా ఉండేవి.
కానీ శామ్యూల్ మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది. "మనం ఎందుకు కష్టపడాలి? మనం ఆ మరుగుజ్జుల కోసం ఆహారం పెడితే చాలు, వారు మన కోసం పని చేస్తారు," అని అతను మార్తాతో అన్నాడు.
ఒక రాత్రి వారు ఒక బీరువా వెనుక దాక్కుని చూశారు. ఒక చిన్న రంధ్రం గుండా ఇద్దరు చిన్న మరుగుజ్జులు లోపలికి వచ్చి, చాలా వేగంగా బట్టలు కుడుతుండటం చూశారు. శామ్యూల్ మరియు మార్తా చాలా సంతోషించారు. కొన్ని రోజులు వారు ఆ మరుగుజ్జుల కోసం రుచికరమైన ఆహారం మరియు కొత్త బట్టలు సిద్ధం చేసి పెట్టారు.
కానీ ఒక రోజు ఉదయం, ఆహారం అలాగే ఉంది, చర్మపు ముక్క కూడా మారలేదు. ఆ మరుగుజ్జులు రాలేదు! మార్తా బాధగా, "మీరు కష్టపడటం మానేసి, సోమరితనం పెంచుకున్నప్పుడు వారు రావడం ఆపేసారు. మనం పని చేస్త ఉన్నప్పుడే వారు సహాయం చేశారు," అని చెప్పింది.
శామ్యూల్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అతను మళ్ళీ తన కుట్టు మిషన్ తీసుకుని కష్టపడటం ప్రారంభించాడు. అతను మళ్ళీ శ్రమిస్తున్నట్లు చూడగానే, ఆ మరుగుజ్జులు కూడా తిరిగి వచ్చి అతనికి సహాయం చేయడం మొదలుపెట్టారు. వారు మళ్ళీ సంతోషంగా జీవించారు.
Moral
కష్టపడటం మానేస్తే, అదృష్టం కూడా మనల్ని వదిలిపోతుంది.
