ఒకానొక సమయంలో ఒక దట్టమైన అడవి ఉండేది. అందులో అనేక జంతువులు, పక్షులు కలిసి జీవించేవి. కానీ కాలక్రమేణా జంతువులు చాలా క్రూరంగా మారి పక్షులను ఇబ్బంది పెట్టడం మొదలుపెట్టాయి. దీనివల్ల పక్షులన్నీ ఏకమై పోరాడాలని నిర్ణయించుకున్నాయి.
పక్షుల నాయకుడు, "మనం అందరం కలిసి ఉంటేనే మనల్ని మనం కాపాడుకోగలం" అని చెప్పాడు. అప్పుడు ఒక గబ్బిలం అక్కడికి వచ్చి, "నేను పక్షిలా కనిపిస్తాను కానీ, నా స్వభావం జంతువులా ఉంటుంది. కాబట్టి నేను ఎవరి పక్షాన ఉండను" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.
జంతువులకి, పక్షులకి మధ్య యుద్ధం జరగబోతుండగా, సింహం ఒక మంచి నిర్ణయం తీసుకుంది. "మనం ఎందుకు యుద్ధం చేయాలి? అందరం స్నేహితులుగా ఉంటే అడవి ప్రశాంతంగా ఉంటుంది" అని చెప్పింది. పక్షులు, జంతువులు సరేనని స్నేహితులుగా మారిపోయాయి. అడవి అంతా సంతోషంతో నిండిపోయింది.
అందరూ కలిసి వేడుకలు చేసుకుంటున్నప్పుడు, ఆ గబ్బిలం వచ్చి, "ఇప్పుడు అందరూ స్నేహితులయ్యారు కదా, నేను కూడా వస్తాను" అని అడిగింది. పక్షులు, "నువ్వు మమ్మల్ని వదిలేసి వెళ్ళావు, ఇప్పుడు రాకు" అని చెప్పాయి. అది జంతువుల దగ్గరకు వెళ్ళినా, అవి కూడా వద్దు అని చెప్పాయి. చివరకు ఆ గబ్బిలం ఎవరితోనూ కలవలేక అడవిలో ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది.
Moral
సమయానికి సరైన నిర్ణయం తీసుకోకపోతే, చివరికి ఒంటరితనం తప్పదు.
