ఒక అందమైన ఉదయం, యువరాజు విక్రమ్ తన అత్యంత విలువైన పట్టు వస్త్రాలను ధరించి, ప్రజలను కలవడానికి సిద్ధమయ్యాడు. సూర్యకాంతిలో ఆ దుస్తులు మెరిసిపోతున్నాయి. అతను తన గుర్రంపై అడవి మార్గంలో ప్రయాణిస్తున్నాడు.
అకస్మాత్తుగా, పొదల వెనుక నుండి ఒక చిన్న మూలుగు వినిపించింది. విక్రమ్ తన గుర్రాన్ని ఆపి చూడగా, ఒక చిన్న కుందేలు పిల్ల బురదతో నిండిన లోతైన గుంతలో చిక్కుకుపోయి ఉండటం చూశాడు. ఆ చిన్న ప్రాణి భయంతో వణికిపోతూ బయటకు రాలేక పోతోంది.
ఒక క్షణం విక్రమ్ సంకోచించాడు. 'నా ఈ ఖరీదైన దుస్తులు అంతా బురద అయిపోతాయి' అని అతను అనుకున్నాడు. కానీ ఆ చిన్న ప్రాణి పడుతున్న బాధ చూసి అతని మనసు కరిగింది. 'ఏ దుస్తులకంటే ఒక ప్రాణాన్ని కాపాడటం చాలా ముఖ్యం' అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
వెంటనే అతను ఆ బురద గుంతలోకి దిగాడు. చాలా జాగ్రత్తగా ఆ కుందేలు పిల్లను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. బయటకు వచ్చేసరికి, అతని పట్టు వస్త్రాలన్నీ బురదతో నిండిపోయాయి. కుందేలు ప్రాణాలతో బయటపడింది, కానీ యువరాజు దుస్తులు మాత్రం పాడైపోయాయి.
విక్రమ్ అలాగే ప్రజలు ఉన్న చోటికి చేరుకున్నాడు. అతని బురద అంటిన బట్టలను చూసి ప్రజలు ఆశ్చర్యపోయారు. కొందరు నవ్వుకున్నారు కూడా. విక్రమ్ ప్రశాంతంగా ఆ సంఘటనను అందరికీ వివరించాడు.
అతను చెప్పిన మాటలు విన్న తర్వాత, అక్కడ ఉన్నవారంతా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు. కాసేపటికే, అందరూ లేచి నిలబడి అతడిని అభినందించారు. బట్టల మీద ఉన్న బురద కంటే, ఒక ప్రాణాన్ని కాపాడిన కరుణ గొప్పదని వారు అర్థం చేసుకున్నారు.
Moral
పరులకు సహాయం చేయడంలో లభించే తృప్తియే నిజమైన గౌరవం.
