ఒకానొక సమయంలో, విక్రమ్ అనే ఒక గొప్ప ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతని వద్ద అపారమైన ఆస్తిపాస్తులు, పెద్ద భవనాలు మరియు బంగారు నాణేలు నిండిన పెట్టెలు ఉండేవి. ఎంత ఎక్కువ డబ్బు సంపాదిస్తే అంత సంతోషంగా ఉంటానని అతను నమ్మేవాడు. అందుకే అతను ఎప్పుడూ పనిలోనే మునిగిపోయేవాడు.
ఒక రోజు ఉదయం నిద్రలేచేసరికి, అతని గదిలో ఒక వింత ఆకారం కనిపించింది. అది కాల రక్షకుడు. 'విక్రమ్, నీ జీవిత కాలం ముగిసింది. నువ్వు ఇప్పుడు నాతో రావాలి' అని ఆ రక్షకుడు చెప్పాడు.
భయపడిన విక్రమ్, 'దయచేసి నన్ను వదిలేయండి! నా ఆస్తిని నా కుటుంబానికి పంచడానికి నాకు ఒక నెల సమయం ఇవ్వండి' అని వేడుకున్నాడు.
కానీ రక్షకుడు, 'కాలం ఎవరి కోసం ఆగదు' అని చెప్పి నిరాకరించాడు.
విక్రమ్ మళ్ళీ, 'అయితే ఒక వారం సమయం ఇవ్వండి' అని అడిగాడు. రక్షకుడు ఒప్పుకోలేదు. 'కనీసం ఒక రోజునైనా ఇవ్వండి' అని విక్రమ్ ఏడ్చాడు, కానీ రక్షకుడు అంగీకరించలేదు.
చివరికి, విక్రమ్ కన్నీళ్లతో, 'నాకు కేవలం ఒక నిమిషం మాత్రమే ఇవ్వండి. ఒక సందేశం రాయడానికి ఒక నిమిషం కావాలి' అని ప్రాధేయపడ్డాడు. అతని బాధను చూసి రక్షకుడు ఒక నిమిషం సమయం ఇవ్వడానికి ఒప్పుకున్నాడు.
ఆ ఒక్క నిమిషంలో, విక్రమ్ వేగంగా ఇలా రాశాడు: 'నేను నా జీవితమంతా డబ్బు వెనుక పరిగెత్తాను, కానీ ఆ డబ్బు నాకు ఒక్క నిమిషం కూడా అదనపు జీవితాన్ని ఇవ్వలేకపోయింది. డబ్బును పోగుచేయడం కంటే, జీవితంలోని ప్రతి క్షణాన్ని ఆస్వాదించండి.'
అతను రాసి ముగించగానే, రక్షకుడు అతడిని తీసుకువెళ్ళిపోయాడు. విక్రమ్ వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, అతను వదిలివెళ్ళిన ఆ లేఖ అతని కుటుంబానికి జీవితం యొక్క నిజమైన విలువను నేర్పింది.
Moral
డబ్బుతో సమయాన్ని కొనలేము; జీవితంలోని ప్రతి క్షణాన్ని అనుభవించడమే నిజమైన సంపద.
