ఒక దట్టమైన అడవిలో సోము అనే నక్క, మణి అనే గాడిద ఉండేవి. అవి స్నేహితుల్లా కనిపించినా, సోము మాత్రం చాలా స్వార్థపరుడు. ఒకరోజు ఆహారం కోసం అడవిలోకి వెళ్తుండగా, ఒక పెద్ద సింహం వాటి దారిని అడ్డుకుంది.
సింహం గర్జన చూసి సోము భయపడిపోయాడు. తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవడానికి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. "మహారాజా!" అని సోము వేడుకున్నాడు, "మీరు నన్ను ఇప్పుడు తింటే మీ ఆకలి ఈరోజు మాత్రమే తీరుతుంది. కానీ నేను మీకు ఒక పెద్ద విందును తీసుకువస్తాను!"
సింహం ఆశ్చర్యంగా, "అది ఎలా సాధ్యం?" అని అడిగింది.
సోము అబద్ధం చెప్పాడు, "నా స్నేహితుడు మణి చాలా లావుగా ఉన్నాడు. నేను పిలిస్తే వాడు పరిగెత్తుకుంటూ వస్తాడు!"
సింహానికి ఆశ వేసింది, అందుకే సోమును వదిలేసింది. సోము వెంటనే మణి దగ్గరకు వెళ్లి, "మణి, సింహం వస్తోంది! మనం కలిసి దానికి సహాయం చేద్దాం, రా!" అని నమ్మించి తీసుకువచ్చాడు. మణి తన స్నేహితుడిని నమ్మి వెళ్ళింది.
సింహం ముందు రాగానే, సోము ఒక పొద వెనుక దాక్కున్నాడు. సింహం మణిని అటాక్ చేయబోతుండగా, సోము బయటకు వచ్చి నవ్వుతూ, "చూశారా మహారాజా! నేను చెప్పినట్టే విందును తీసుకువచ్చాను!" అన్నాడు.
సింహం కోపంతో గర్జించింది, "ఓ మూర్ఖుడా! నీ ప్రాణం కోసం నీ స్నేహితుడిని బలి ఇవ్వాలని చూశావా? స్నేహితుడిని మోసం చేసేవాడిని ఎవరూ నమ్మరు. నీ మోసానికి తగిన శిక్ష నీకు తప్పదు!"
సింహం సోమును శిక్షించింది. సోము చేసిన స్వార్థం వల్ల తన స్నేహితుడిని కోల్పోవడమే కాకుండా, తనే ప్రమాదంలో పడ్డాడు.
Moral
స్వార్థం మరియు నమ్మకద్రోహం మనిషిని వినాశనానికి దారి తీస్తాయి.
