ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ನರಿ ಮತ್ತು ಮಣಿ ಎಂಬ ಕತ್ತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಸೋಮು ಬಹಳ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಿಂಹವು ಅವುಗಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಿತು.
ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿ ಸೋಮು ಹೆದರಿಹೋದನು. ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದನು. "ಮಹಾ ರಾಜನೇ! ನೀವು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಹಸಿವು ಇಂದು ಮಾತ್ರ ತೀರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭೋಜನವನ್ನು ತರುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.
ಸಿಂಹವು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಸೋಮು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು, "ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಮಣಿ ತುಂಬಾ ದಪ್ಪಗಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಕರೆದರೆ ಅವನು ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾನೆ!"
ಸಿಂಹವು ಇದನ್ನು ನಂಬಿತು. ಸೋಮು ತಕ್ಷಣ ಮಣಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ, "ಮಣಿ, ಸಿಂಹ ಬಂತು! ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಣ, ಬಾ!" ಎಂದು ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆನು. ಮಣಿಯು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ನಂಬಿ ಸೋಮು ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿತು.
ಸಿಂಹದ ಮುಂದೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಸೋಮು ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು. ಸಿಂಹವು ಮಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೋದಾಗ, ಸೋಮು ಹೊರಬಂದು, "ನೋಡಿ ರಾಜರೇ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಭೋಜನವನ್ನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ!" ಎಂದು ಅಣಕಿಸಿದನು.
ಸಿಂಹವು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿತು, "ಎಲೈ ಮೂರ್ಖ ನರಿಯೇ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನೇ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ನೋಡಿದೆಯಲ್ಲ? ಮೋಸಗಾರರನ್ನು ಯಾರೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಈ ಚಾತುರ್ಯವೇ ನಿನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲಿದೆ!"
ಸಿಂಹವು ಸೋಮುವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿತು. ಸೋಮುವಿನ ಸ್ವಾರ್ಥವು ಅವನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಅವನನ್ನು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತು.
Moral
ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ದ್ರೋಹವು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.