ఒక దట్టమైన అడవిలో బాలు అనే పేరున్న ఒక ఎలుగుబంటి ఉండేది. మిగతా ఎలుగుబంట్లలా కాకుండా, బాలుకు ఒక వింత అలవాటు ఉండేది; దానికి పుస్తకాలు చదవడం అంటే చాలా ఇష్టం. ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు కింద కూర్చుని పాత పుస్తకాలు చదువుతూ ఉండేది. అడవిలోని ఇతర జంతువులు బాలును చూసి ఎప్పుడూ ఎగతాళి చేసేవి. "బాలు, నువ్వు ఒక ఎలుగుబంటివి! నువ్వు తేనె వెతకాలి లేదా చేపలు పట్టాలి, ఈ కాగితపు ముక్కలతో ఏం చేస్తావు?" అని కోతులు, జింకలు నవ్వుతూ అనేవి.
బాలు వాటిని పట్టించుకోకుండా తన చదువులో మునిగిపోయేది. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం, అడవిలో ఒక వింత శబ్దం వినిపించింది. 'ట్రింగ్... ట్రింగ్...' అని ఒక వింత శబ్దం అడవి అంతా ప్రతిధ్వనించింది. పొదల్లో ఒక మెరిసే నలుపు రంగు వస్తువు పడి ఉంది. ఆ శబ్దాన్ని విని కుందేళ్లు, జింకలు భయంతో వణికిపోయాయి. "అది ఏదో వింత రాయి! అది మనల్ని కొట్టడానికి వస్తోంది!" అని ఒక కోతి అరిచింది.
అన్నీ భయపడి పారిపోతుండగా, ఒక చిన్న జింక బాలు దగ్గరకు పరుగెత్తుకు వచ్చింది. "బాలు అన్నయ్యా, ఇది ఏమిటి? ఇది ఎందుకు ఇంత పెద్దగా శబ్దం చేస్తోంది?" అని అడిగింది. మిగతా జంతువులన్నీ బాలు చుట్టూ చేరి, "నీకు అంతా తెలుసు కదా, దయచేసి ఇది ఏమిటో చెప్పు, ఇది ప్రమాదకరమా?" అని వేడుకున్నాయి.
బాలు నెమ్మదిగా ఆ వస్తువు దగ్గరకు వెళ్లింది. అది ఒక మొబైల్ ఫోన్. బాలు నవ్వుతూ, "స్నేహితులారా, భయపడకండి! నేను చదివిన పుస్తకాల్లో దీని గురించి చదివాను. ఇది మనుషులు మాట్లాడుకోవడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం. ఇది మిమ్మల్ని ఏమీ చేయదు. కానీ మీకు దీని గురించి తెలియదు కాబట్టి మీరు భయపడుతున్నారు. మీరు చదువుకోకపోవడం వల్ల ఇది మీకు ఒక రహస్యంగా కనిపిస్తోంది."
జంతువులన్నీ సిగ్గుపడ్డాయి. బాలు ఇలా అంది, "జ్ఞానం అనేది ఒక గొప్ప శక్తి. ఈరోజు ఈ చిన్న వస్తువును చూసి మీరు భయపడ్డారు. రేపు ఏదైనా పెద్ద ప్రమాదం వస్తే, మీరు ఏం చేయాలో తెలియక ఇబ్బంది పడతారు. కాబట్టి కేవలం ఆడుకోవడమే కాకుండా, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టండి."
అప్పటి నుండి, అడవిలోని జంతువులు బాలును ఎగతాళి చేయడం మానేసి, అతని దగ్గర కూర్చుని కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడం ప్రారంభించాయి.
