ఒక దట్టమైన అడవిలో అందమైన నీలి సరస్సు ఉండేది. అందులో రంగురంగుల చేపలు ఎంతో సంతోషంగా జీవించేవి. ఆ సరస్సు ఒడ్డున ఒక ముసలి కొక్క నివసించేది. వయసు పైబడటంతో దానికి చేపలను వేటాడటం కష్టమైపోయింది. ఆకలితో ఉన్న ఆ కొక్క ఒక దుర్మార్గపు ప్లాన్ వేసింది.
ఒకరోజు కొక్క చేపల దగ్గరకు వెళ్లి నటిస్తూ ఇలా అంది, "ప్రియమైన చేపలారా, ఈ సరస్సు త్వరలో ఎండిపోతుంది! మీరు ఇక్కడే ఉంటే ప్రాణాలు కోల్పోతారు. నేను మీకు ఒక పెద్ద సరస్సు గురించి తెలుసు, అక్కడికి వెళ్తే మీరు క్షేమంగా ఉండవచ్చు. నేను మిమ్మల్ని అక్కడికి తీసుకెళ్లనా?"
చేపలు భయపడి, "మరి మమ్మల్ని ఎలా తీసుకెళ్తావు?" అని అడిగੀਆਂ. కొక్క, "ప్రతిరోజూ ఇద్దరు చొప్పున మీరిద్దరిని నా వీపు మీద ఎక్కించుకుని తీసుకెళ్తాను" అని అబద్ధం చెప్పింది. చేపలు ఆ మాటను నమ్మి, ప్రతిరోజూ ఇద్దరు కొక్క వీపు మీద ఎక్కి ప్రయాణం చేయడం మొదలుపెట్టాయి. కానీ కొక్క వాటిని కొత్త సరస్సుకు తీసుకెళ్లకుండా, ఒక బండరాయిపైకి తీసుకెళ్లి తినేసేది.
దీన్ని గమనిస్తున్న ఒక తెలివైన ఎండ్రకాయ, కొక్క చేస్తున్న మోసాన్ని కనిపెట్టింది. ఎండ్రకాయ కొక్క దగ్గరకు వెళ్లి, "నాకూ ఆ కొత్త సరస్సు చూడాలని ఉంది, నన్ను కూడా తీసుకెళ్తావా?" అని అడిగింది. కొక్క మనసులో, "ఈరోజు ఎండ్రకాయ విందు దొరుకుతుంది" అని అనుకుంటూ ఒప్పుకుంది.
కొక్క ఎండ్రకాయను వీపు మీద ఎక్కించుకుని ఎగిరింది. வழக்கంగా వెళ్లే బండరాయి దగ్గరకు రాగానే, అక్కడ చేపల ఎముకలు పడి ఉండటం ఎండ్రకాయ చూసింది. వెంటనే ఎండ్రకాయ తన బలమైన పంజాలతో కొక్క మెడను గట్టిగా కొరికింది. నొప్పి భరించలేక కొక్క కిందపడిపోయింది. కొక్క చేసిన తప్పుకు ఎండ్రకాయ శిక్ష వేసింది.
Moral
దుష్ట స్వభావం గలవారి మాటలు నమ్మకూడదు; మోసం ఎప్పుడూ శిక్షకు దారితీస్తుంది.
