ఒక అందమైన పచ్చని అడవిలో ముగ్గురు కుందేలు సోదరులు నివసించేవారు. వారు ఒకే బొరియలో నివసించినప్పటికీ, ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకునేవారు కాదు. పెద్ద కుందేలు మిథున్ ఎప్పుడూ ఒక పాత రేడియో వింటూ ఉండేవాడు. రెండో కుందేలు సోము, రోజంతా ఒక చిన్న కర్రతో ఆడుకుంటూ ఉండేవాడు. చిన్న కుందేలు చిట్టి, ఒక మెరిసే రాయిని చూస్తూ సమయాన్ని వృథా చేసేది.
ఇది చూసిన వారి తండ్రి కుందేలు చాలా బాధపడ్డాడు. వారు అడవి అందాన్ని మరియు పరస్పర ప్రేమను మర్చిపోతున్నారని అతనికి అర్థమైంది. వారిని మార్చడానికి అతను ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
ఒక సాయంత్రం, తండ్రి ముగ్గురినీ పిలిచి, "పిల్లలూ, రేపటి నుండి మనం ఒక కొత్త ఆట ఆడదాం," అన్నాడు. "మీలో ప్రతి ఒక్కరూ ఒక చిన్న చెక్క పలకను తీసుకోండి. ప్రతిరోజూ మీరు ఎంత సమయం ఉపయోగకరమైన పనుల కోసం మరియు ఎంత సమయం ఖాళీగా గడిపారో దానిని అందులో రాసుకోవాలి. ఎవరు ఎక్కువ సమయం ఖాళీగా గడిపితే, వారు ఈ ఇంటి నుండి వేరే చోటికి వెళ్లాల్సి ఉంటుంది," అని గంభీరంగా చెప్పాడు.
ఈ మాట వినగానే ముగ్గురు కుందేళ్లు భయపడ్డారు. మరుసటి రోజు నుండి వారు పలకలతో సిద్ధమయ్యారు. కానీ పని చేసే బదులు, ఒకరినొకరు నిందించడం మొదలుపెట్టారు. "సోము ఎప్పుడూ ఆ కర్రతో ఆడుకుంటూ ఉంటాడు, అందుకే నేను రేడియో వింటాను," అని మిథున్ అన్నాడు. "చిట్టి ఆ రాయిని చూస్తూ కూర్చుంటుంది, అందుకే నేను ఆడుకుంటాను," అని సోము వాదించాడు. "నా అన్నలే సమయం వృథా చేస్తున్నారు," అని చిట్టి ఏడ్చింది.
తండ్రి ఇది విని, "ఇతరులను నిందించడం వల్ల మీ పలకలు మారవు. మీరు పని చేయడం మానేసి ఒకరినొకరు తప్పుబట్టడమే చేస్తే, మీ అందరికీ శిక్ష పడుతుంది," అని హెచ్చరించాడు.
అప్పుడు వారికి ఒక విషయం అర్థమైంది. ఇతరుల తప్పులు చెప్పడం వల్ల తాము మారలేమని వారు గ్రహించారు. అప్పటి నుండి వారు నిందించడం మానేశారు. మిథున్ పక్షుల కోసం ఆహారం వెతకడం మొదలుపెట్టాడు. సోము వేగంగా పరిగెత్తడం నేర్చుకున్నాడు. చిట్టి మంచి పండ్లను గుర్తించడం నేర్చుకుంది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత, వారి పలకలపై ఉపయోగకరమైన సమయం పెరిగింది. వారు ఇప్పుడు సంతోషంగా, ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకుంటూ జీవిస్తున్నారు. ఇతరుల తప్పులు వెతకడం మానేసి, తమను తాము మెరుగుపరుచుకోవడం నేర్చుకున్నారు.
Moral
ఇతరుల తప్పులను వెతకడం కంటే, మనల్ని మనం మెరుగుపరుచుకోవడం ఉత్తమం.
