ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮೊಲದ ಸಹೋದರರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಂದೇ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುವವರೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯ ಮೊಲ ಮಿಥುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಳೆಯ ರೇಡಿಯೋ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಎರಡನೇ ಮೊಲ ಸೋಮು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ತುಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಿರಿಯ ಮೊಲ ಚಿಟ್ಟಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲಿನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅವರ ತಂದೆ ಮೊಲಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅವರು ಕಾಡಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಲು ತಂದೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದರು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ ತಂದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದು, "ಮಕ್ಕಳೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ನಾವು ಒಂದು ಹೊಸ ಆಟವಾಡೋಣ," ಎಂದರು. "ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರದ ಫಲಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ಉಪಯುಕ್ತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು. ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೊಲಗಳಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು. ಮರುದಿನವೇ ಅವರು ಫಲಕಗಳನ್ನು ತರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ದೂಷಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. "ಸೋಮು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ರೇಡಿಯೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದ ಮಿಥುನ್. "ಚಿಟ್ಟಿ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಜೊತೆ ಕುಳಿತಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದ ಸೋಮು. "ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ," ಎಂದು ಚಿಟ್ಟಿ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.
ತಂದೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, "ಇತರರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಫಲಕಗಳು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೀರಿ," ಎಂದರು.
ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ತಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ದೂಷಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಮಿಥುನ್ ಕಾಡಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದನು. ಸೋಮು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು. ಚಿಟ್ಟಿ ಕಾಡಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವರ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಉಪಯುಕ್ತ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಅವರು ಈಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಬದಲು, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಕಲಿತರು.
Moral
ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಬದಲು, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮ.
