పూర్వం ఒక రాజు ఉండేవారు, ఆయనకు ఆకాశంలో ఎగిరే పక్షులంటే చాలా ఇష్టం. ఒక రాజ్యానికి ఒక రాజ్యానికి వార్తలు చేరవేయడానికి వేగంగా ఎగిరే డేగలను ఆయన ఎంతో గౌరవించేవారు.
ఒకరోజు, పొరుగు దేశపు రాజు ఒక బహుమతిగా రెండు అందమైన బూడిద రంగు డేగలను పంపారు. రాజు వాటిని ఒక గొప్ప పక్షి శిక్షకుడికి అప్పగించి, అవి ఆకాశంలో ఎత్తుగా ఎగిరేలా శిక్షణ ఇవ్వమని ఆదేశించారు.
కొన్ని వారాల తర్వాత, రాజు వాటి ఎదుగుదలను చూడటానికి వచ్చారు. మొదటి డేగ గాలిని, వానను లెక్కచేయకుండా మేఘాల పైకి ఎంతో అద్భుతంగా ఎగురుతోంది. అది చూసి రాజు సంతోషించి, శిక్షకుడికి బంగారు నాణేలను బహుమతిగా ఇచ్చారు.
కానీ, రెండో డేగ మాత్రం ఒక మందపాటి చెట్టు కొమ్మపై అలాగే కూర్చుని ఉంది. అది రెక్కలు కూడా విప్పడం లేదు. ఇది చూసి రాజుకు కోపం వచ్చింది. "ఈ పక్షి ఎందుకు ఎగరడం లేదు? శిక్షకుడు సరిగ్గా శిక్షణ ఇవ్వడం లేదా?" అని రాజు అడిగారు.
అప్పుడు ఒక వృద్ధుడైన అనుభవజ్ఞుడైన శిక్షకుడు ముందుకు వచ్చాడు. "మహారాజా, కంగారు పడకండి. నేను ఈ డేగను ఎగురవేస్తాను," అని నమ్మకంగా చెప్పాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత రాజు మళ్ళీ వచ్చినప్పుడు, ఒక అద్భుతమైన దృశ్యం కనిపించింది! ఆ రెండో డేగ ఇప్పుడు ఆకాశంలో ఎంతో అందంగా ఎగురుతోంది! రాజు ఆశ్చర్యపోయి, "ఇది ఎలా సాధ్యం? ఇది అస్సలు కదలడం లేదు కదా!" అని అడిగారు.
ఆ శిక్షకుడు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు, "మహారాజా, ఆ డేగ ఆ కొమ్మను తన రక్షణగా భావించింది. అది తన రెక్కల బలం కంటే ఆ కొమ్మపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడింది. నేను ఆ కొమ్మను తీసివేసి मैंने. కొమ్మ లేనప్పుడు, బతకడానికి తన రెక్కలనే నమ్మక తప్పలేదు. అప్పుడే దానికి తన నిజమైన శక్తి తెలిసింది."
రాజు ఆ శిక్షకుని తెలివితేటలను మెచ్చుకున్నారు.
Moral
మనం ఇతరుల సహాయం మీద కాకుండా, మన సొంత సామర్థ్యం మీద నమ్మకం ఉంచినప్పుడే నిజమైన విజయం లభిస్తుంది.
