ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ದೂರದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಗರಿಗೇರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವವಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ, ನೆರೆಯ ದೇಶದ ರಾಜನು ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಗರಿಗೇರುಗಳನ್ನು ತಂದನು. ರಾಜನು ಅವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತರಬೇತುದಾರನಿಗೆ ನೀಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸುವಂತೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ರಾಜನು ಅವುಗಳ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದನು. ಮೊದಲ ಗರಿಗೇರು ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಮೋಡಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟ ರಾಜನು ತರಬೇತುದಾರನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.
ಆದರೆ, ಎರಡನೇ ಗರಿಗೇರು ಮಾತ್ರ ಒಂದು ದಪ್ಪನೆಯ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಹಾರಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. "ಈ ಹಕ್ಕಿ ಯಾಕೆ ಹಾರುತ್ತಿಲ್ಲ? ತರಬೇತುದಾರನ ಕೆಲಸ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ರಾಜ ಕೇಳಿದನು.
ಆಗ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿ ತರಬೇತುದಾರ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ನಾನು ಈ ಗರಿಗೇರನ್ನು ಹಾರಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ಬಂದಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡನು! ಎರಡನೇ ಗರಿಗೇರು ಈಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು! ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, "ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತರಬೇತುದಾರ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಆ ಗರಿಗೇರು ಆ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಆಸರೆಯೆಂದು ನಂಬಿತ್ತು. ಅದು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಬಲಕ್ಕಿಂತ ಆ ಕೊಂಬೆಯ ಹಿಡಿತವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ನಂಬಿತ್ತು. ನಾನು ಆ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿದೆ. ಕೊಂಬೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಬದುಕಲು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೇ ನಂಬಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತು. ಆಗಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ತಿಳಿಯಿತು."
ರಾಜನು ತರಬೇತುದಾರನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದನು.
Moral
ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನಿಜವಾದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯ.