ఒక దట్టమైన అడవిలో గజ్జు అనే పెద్ద ఏనుగు ఉండేది. గజ్జుకు తన బలం అంటే చాలా గర్వం. అడవిలోని ఇతర జంతువులు, ముఖ్యంగా వయసులో పెద్దవారైన జంతువులు చెప్పే సలహాలను గజ్జు ఎప్పుడూ పట్టించుకునేది కాదు. 'నేను చాలా బలవంతుడిని, నాకు ఎవరి సలహా అక్కర్లేదు' అని గజ్జు అనుకునేది.
ఒక రోజు, అడవిలో భయంకరమైన తుఫాను మొదలైంది. గాలి హోరున వీస్తోంది. అడవిలోని జంతువులన్నీ తమ నివాసాలకు, గుహలకు వెళ్లి దాక్కున్నాయి. అడవిలోని పెద్ద జంతువులు గజ్జును హెచ్చరించాయి, 'గజ్జు, తుఫాను వస్తోంది! త్వరగా సురక్షితమైన చోటికి వెళ్ళు!' కానీ గజ్జు వినకుండా అడవిలో తిరుగుతూనే ఉంది.
అకస్మాత్తుగా, ఒక పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. బలమైన గాలికి ఒక భారీ వృక్షం వేళ్లతో సహా ఊడిపడి గజ్జుపై పడింది. గజ్జు కాలు ఆ పెద్ద చెట్టు కింద ఇరుక్కుపోయింది. గజ్జు ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ చెట్టును కదపలేకపోయింది. నొప్పి భరించలేక గజ్జు ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.
తుఫాను తగ్గిన తర్వాత, జంతువులన్నీ బయటకు వచ్చాయి. గజ్జు పరిస్థితి చూసి కొన్ని జంతువులు, 'ఎవరి మాట వినలేదని ఇలా జరిగింది' అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాయి. కానీ, అడవిలోని బలమైన ఎలుగుబంట్లు మరియు పులి కలిసి గజ్జును రక్షించాలని నిర్ణయించుకున్నాయి. అవన్నీ కలిసి శ్రమించి ఆ చెట్టును పక్కకు జరిపి గజ్జును బయటకు తీశాయి.
తమ తప్పును గజ్జు తెలుసుకుంది. బలం కంటే కూడా కలిసి ఉండటం, పెద్దల మాట వినడం ఎంత ముఖ్యమో దానికి అర్థమైంది. గజ్జు కళ్ళలో నీళ్లతో, 'నేను ప్రమాదంలో ఉన్నప్పుడు మీరు నన్ను కాపాడారు. ఇకపై నేను అందరి మాట వింటాను' అని చెప్పింది. అప్పటి నుండి గజ్జు అందరితో స్నేహంగా ఉండటం మొదలుపెట్టింది.
Moral
అహంకారం వినాశనానికి దారితీస్తుంది; పెద్దల సలహాలను గౌరవించడం మంచిది.
