ఒక అందమైన పర్వత ప్రాంతంలో ఒక గొప్ప రాజభవనం ఉండేది. ఆ దేశాన్ని విక్రమ అనే రాజు పాలించేవాడు. అతను తన నిజాయితీకి మరియు న్యాయానికి ప్రపంచమంతా పేరుగాంచినవాడు.
ఒక సాయంత్రం, గ్రామ పండుగ జరుగుతున్న సమయంలో, రాజు కుమార్తె నీల చాలా ఉత్సాహంగా ఉంది. ఆ ఉత్సాహంలో ఆమె గ్రామ నియమాలను ఉల్లంఘించింది. గ్రామస్తులు ఎంతో కష్టపడి పెంచిన అందమైన పూల తోటలను ఆమె తెలియక ధ్వంసం చేసింది.
దీనిని చూసిన గ్రామ కావలివారు వెంటనే అక్కడికి చేరుకున్నారు. తప్పు చేసింది రాజకుమారి నీల అని తెలియగానే వారు భయపడిపోయారు. 'రాజు కుమార్తెకు మనం ఎలా శిక్ష వేయగలం?' అని వారు గుసగుసలాడుకున్నారు. గ్రామ అధికారి సోము చాలా ఆందోళన చెందాడు. రాజు కోప్పడతారా లేక శిక్ష వేయాలా అని అతను సందిగ్ధంలో పడ్డాడు.
చివరికి, సోము నేరుగా రాజు సభకు వెళ్ళాడు. వణుకుతున్న చేతులతో జరిగిన విషయాన్ని వివరించాడు. 'మహారాజా, రాజకుమారి నీల తప్పు చేశారు. ఆమె రాజకుమారి అయినందున మనం దీనిని వదిలేయవచ్చా?' అని సోము అడిగాడు.
రాజు విక్రమ రాజు గంభీరంగా ఇలా అన్నాడు, 'సోము, ఈ దేశపు చట్టం అందరికీ సమానమైనది. రాజకుమారి అయినా లేదా సామాన్య పౌరుడైనా, చట్టం ముందు అందరూ సమానులే. మనం మన వాళ్ళ కోసం చట్టాన్ని మార్చితే, ప్రజల నమ్మకాన్ని కోల్పోతాము. చట్టప్రకారం ఆమెపై చర్య తీసుకో!'
రాజు యొక్క ఈ నిష్పాక్షికమైన నిర్ణయాన్ని చూసి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. నీల కూడా తన తప్పు తెలుసుకుని క్షమాపణ కోరింది.
Moral
చట్టం అందరికీ సమానంగా ఉండాలి; అధికారం చట్టం కంటే గొప్పది కాదు.
