ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆಯಿತ್ತು. ಆ ನಾಡನ್ನು ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ನ್ಯಾಯವಂತ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯನಿಷ್ಠೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಮಗಳು ರಾಜಕುಮಾರಿ ನೀಲಾ ತುಂಬಾ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಆ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಳ್ಳಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದಳು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಸುಂದರವಾದ ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳನ್ನು ಅವಳು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಹಾಳುಮಾಡಿದಳು.
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಗ್ರಾಮದ ಕಾವಲುಗಾರರು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು ರಾಜಕುಮಾರಿ ನೀಲಾ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅವರು ಭಯಭೀತರಾದರು. 'ರಾಜನ ಮಗಳಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲಿ?' ಎಂದು ಅವರು ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ಗ್ರಾಮದ ಅಧಿಕಾರಿ ಸೋಮು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುವುದೋ ಅಥವಾ ಕಾನೂನನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೋ ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಕೊನೆಗೆ ಸೋಮು ರಾಜನ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು. ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ರಾಜಕುಮಾರಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ರಾಜಕುಮರಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಇದನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಬೇಕೇ?' ಎಂದು ಸೋಮು ಕೇಳಿದನು.
ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು, 'ಸೋಮು, ಈ ನಾಡಿನ ಕಾನೂನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದುದು. ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯಾಗಲಿ, ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ನಮಗಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಿ.'
ರಾಜನ ಈ ನ್ಯಾಯಯುತ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಬೆರಗಾದರು. ರಾಜಕುಮಾರಿ ನೀಲಾ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದಳು.
Moral
ನ್ಯಾಯವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿರಬೇಕು; ಅಧಿಕಾರವು ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ.
