ఒక పెద్ద అడవి అంచున ఒక చిన్న గ్రామం ఉండేది. అక్కడ కవి అనే బాలుడు తన తండ్రితో కలిసి గొర్రెలను మేపడానికి వెళ్లేవాడు. ఒకరోజు, గొర్రెలు మేస్తున్న సమయంలో, పొదల్లో ఒక పెద్ద ఆకారం కదలడం కవి గమనించాడు. దానికి పెద్ద రెక్కలు, మెరిసే చర్మం ఉన్నాయి. కవి భయపడి ఇంటికి పరిగెత్తి తండ్రికి విషయం చెప్పాడు.
తండ్రి భయపడినా, కవికి ఆ వింత జంతువు గురించి తెలుసుకోవాలని ఉంది. అతను మళ్లీ అడవిలోకి వెళ్లి ఆ జంతువును కలిశాడు. "నువ్వు ఎందుకు ఇక్కడ దాక్కుంటున్నావు?" అని కవి అడిగాడు.
ఆ జంతువు బాధగా, "మా జాతికి మనుషులు భయపడి వేటాడుతుంటారు, అందుకే మేము దాక్కుని బతుకుతున్నాము," అని చెప్పింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత, వేటగాళ్లు ఈ జంతువును పట్టుకోవడానికి వస్తున్నారని కవి విన్నాడు. కవి వెంటనే ఆ జంతువు దగ్గరకు వెళ్ళాడు, కానీ అది భయంతో వణికిపోతోంది. "నేను వారితో పోరాడలేను," అని అది ఏడ్చింది.
కవి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. అతను వేటగాడి దగ్గరకు వెళ్లి, "ఈ జంతువు ప్రమాదకరం కాదు, కానీ ప్రజలు భయపడుతున్నారు. మీరు దీనితో పోరాడి ఓడిపోయినట్లు నటించి, ఇది సాధు జంతువు అని చూపిస్తే ప్రజలు దీనిని ప్రేమిస్తారు," అని చెప్పాడు.
వేటగాడు ఒప్పుకున్నాడు. గ్రామస్తుల ముందు ఒక నాటకం జరిగింది. వేటగాడు తన శక్తిని ప్రదర్శిస్తున్నట్లు నటించగా, కవి సూచన మేరకు ఆ జంతువు శాంతంగా నేలపై పడిపోయింది. "చూడండి! ఇది ఎవరినీ గాయపరచదు, ఇది చాలా మంచిది!" అని కవి గ్రామస్తులకు వివరించాడు.
అప్పటి నుండి గ్రామస్తులు ఆ జంతువును ప్రేమించడం మొదలుపెట్టారు. కవి తెలివితేటల వల్ల ఒక ప్రాణం కాపాడబడింది మరియు ఒక కొత్త స్నేహితుడు లభించాడు.
Moral
తెలివితేటలతో భయాన్ని పోగొట్టి స్నేహాన్ని పొందవచ్చు.
