அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில் ஒரு சிறிய கிராமம் இருந்தது. அங்கு இளமாறன் என்ற சிறுவன் தன் தந்தையுடன் ஆடுகளை மேய்க்கச் செல்வான். ஒரு நாள், ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, புதர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான உருவம் நகர்வதைக் கண்டான். அது பார்ப்பதற்கு மிகவும் விசித்திரமாகவும், பெரிய இறக்கைகளுடனும் இருந்தது. பயந்துபோன இளமாறன், வீட்டிற்கு ஓடிச் சென்று தன் தந்தையிடம் நடந்ததை விவரித்தான்.
இளமாறனின் தந்தை பயந்தாலும், அவனது மகன் இளமாறன் மிகவும் தைரியசாலி. அவன் அந்த விசித்திர விலங்கை மீண்டும் தேடிச் சென்றான். புதர்களை விலக்கிப் பார்த்தபோது, அது ஒரு பழமையான வகை பறவை போன்ற விலங்கு என்பதை உணர்ந்தான். இளமாறன் மெதுவாக அதன் அருகில் சென்று, "நீ ஏன் இவ்வளவு பயந்து ஒளிந்து கொள்கிறாய்?" என்று கேட்டான்.
அந்த விலங்கு வருத்தத்துடன் பேசியது, "எங்கள் இனம் மிகவும் பழமையானது. மனிதர்கள் எங்களைப் பார்த்து பயந்து வேட்டையாடத் தொடங்கியதால், நாங்கள் யாருக்கும் தெரியாமல் மறைந்து வாழ்கிறோம்," என்று கூறியது.
சில நாட்கள் கழித்து, கிராமத்தில் ஒரு வேட்டைக்காரன் வருவதைப் பற்றி மக்கள் பேசிக்கொண்டதைக் கேட்டான் இளமாறன். அந்த வேட்டைக்காரன் இந்த விசித்திர விலங்கைக் கண்டுபிடித்து வேட்டையாடத் திட்டமிட்டிருந்தான். இளமாறன் உடனே அந்த விலங்கிடம் ஓடினான். ஆனால், அந்த விலங்கு பயந்து நடுங்கியது. "நான் சண்டையிட மாட்டேன், எனக்கு உயிர் போகப் போகிறது," என்று அழுதுகொண்டது.
இளமாறன் ஒரு யோசனை செய்தான். அவன் அந்த வேட்டைக்காரனிடம் சென்று, "இந்த விலங்கு மிகவும் ஆபத்தானது, ஆனால் இதை நாம் கொல்லத் தேவையில்லை," என்று கூறினான். வேட்டைக்காரன் சிரித்துக்கொண்டே, "நான் இதை வீழ்த்தி என் வீரத்தை நிரூபிக்க வேண்டும்," என்று பிடிவாதமாக இருந்தான்.
இளமாறன் வேட்டைக்காரனிடம் ஒரு ரகசியத் திட்டம் சொன்னான். "நீங்கள் சண்டையிடும்போது, இந்த விலங்கு பயந்து ஓடிவிடுகிறது என்று காட்டிக்கொள்ளுங்கள். அப்போது மக்கள் இதை ஆபத்தற்றது என்று நினைப்பார்கள்," என்றான். வேட்டைக்காரன் சம்மதித்தான். ஊர் மக்கள் முன்னிலையில் ஒரு போலிச் சண்டை நடந்தது. வேட்டைக்காரன் தனது ஈட்டியை வீச, அந்த விலங்கு தப்பிப்பதைப் போல நடித்தது. இறுதியில், "பாருங்கள், இது நம்மைத் தாக்காது, இது பயந்த சுபாவம் கொண்டது," என்று இளமாறன் விளக்கினான்.
அன்று முதல், அந்த விலங்கு கிராமத்தின் ஒரு அங்கமாக மாறியது. மக்கள் அதைத் துன்புறுத்தாமல் அன்போடு பார்த்தனர். இளமாறனின் புத்திசாலித்தனத்தால் ஒரு உயிரும் போகாமல், ஒரு புதிய நண்பனும் கிடைத்தது.
பாடம்
பயத்தை போக்கத் தேவைப்படுவது வன்முறை அல்ல, புரிதலும் புத்திசாலித்தனமுமே.
