ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అర్జున్ చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక పెద్ద సమస్య ఉండేది: అతను తన ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకోలేడు. ఏదైనా అందమైన బొమ్మ కనిపిస్తే దాన్ని తీసుకోవాలని, రుచికరమైన పదార్థం కనిపిస్తే తినాలని తపన పడేవాడు. అతని కళ్ళు, నోరు అతన్ని ఎప్పుడూ ఇబ్బందుల్లోకి నెట్టేవి.
ఒకరోజు అతని తాతయ్య ఇలా చెప్పారు, 'అర్జున్, నిజమైన బలం అంటే శారీరక బలం కాదు, మన ఇంద్రియాలను నియంత్రించే మనోబలం.' అర్జున్కు ఇది నమ్మశక్యంగా అనిపించలేదు. ఒకరోజు తోటలో ఆడుకుంటున్నప్పుడు, ఒక అందమైన సీతాకోకచిలుకను చూశాడు. దాన్ని పట్టుకోవాలని అతనికి అనిపించింది, కానీ తాతయ్య మాటలు గుర్తు తెచ్చుకుని, తన చేతిని ఆపుకున్నాడు. దాన్ని పట్టుకోకుండా, అది ఎగురుతుంటే చూస్తూ ఆనందించాడు. ఆ క్షణంలో, తను ఏదో సాధించినట్లుగా అర్జున్కు అనిపించింది. తన ఇంద్రియాలను జయించినవాడు ప్రపంచాన్నే జయించగలడని అతను తెలుసుకున్నాడు.
