ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు అతని తండ్రి రవి నివసించేవారు. రవి ఒక చిన్న కిరాణా కొట్టు నడుపుతుండేవారు. ఒకసారి భారీ వర్షం కురుస్తున్న సమయంలో, వారి పొరుగువారు అయిన శామ్యూల్ అనే వృద్ధుడు, వర్షంలో తడుస్తూనే రవికి కావాల్సిన సరుకులను సురక్షితంగా అందించారు. ఆ సహాయం వల్ల ఆ కుటుంబం ఆ రోజు కష్టపడకుండా తప్పుకుంది.
కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, అర్జున్ పెద్దవాడై మంచి స్థితిలో ఉన్నాడు. ఒకరోజు అర్జున్ స్నేహితుడైన విక్రమ్ ఒక కష్ట సమయంలో అర్జున్ సహాయం కోరాడు. కానీ అర్జున్ తన అహంకారంతో విక్రమ్కు సహాయం చేయడానికి నిరాకరించాడు.
ఇది చూసిన రవి అర్జున్ను పిలిచి ఇలా అన్నాడు, 'నాయనా, మనిషి ఎన్ని తప్పులు చేసినా వాటిని సరిదిద్దుకోవచ్చు. కానీ, మనకు చేసిన మేలును మర్చిపోవడం లేదా సహాయం చేసిన వారిని మోసం చేయడం అనేది అతి పెద్ద పాపం. దాని నుండి తప్పించుకోవడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు.'
అర్జున్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. శామ్యూల్ చేసిన సహాయాన్ని అతను గుర్తు చేసుకున్నాడు. కృతజ్ఞత లేకపోవడం ఎంతటి తప్పు అని అతనికి అర్థమైంది. వెంటనే విక్రమ్ దగ్గరకు వెళ్లి క్షమాపణలు కోరి, అతనికి సహాయం చేశాడు. మనిషికి ఉండవలసిన అతి ముఖ్యమైన గుణం కృతజ్ఞత అని అతను తెలుసుకున్నాడు.
