ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ರವಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಭೀಕರ ಮಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನೆರೆಹೊರೆಯವರಾದ ಸ್ಯಾಮುವೆಲ್ ಎಂಬ ವೃದ್ಧರು ರವಿಯ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದಿದ್ದರೂ ತಲುಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಆ ಸಹಾಯದಿಂದ ರವಿಯ ಕುಟುಂಬವು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು, ಅರ್ಜುನ್ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅರ್ಜುನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಬಳಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರವಿ ಅರ್ಜುನ್ನನ್ನು ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ಮಗನೇ, ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟೇ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ. ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಸ್ಯಾಮುವೆಲ್ ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯವನ್ನು ಅವನು ನೆನೆದನು. ಕೃತಜ್ಞತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ವಿಕ್ರಮ್ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
