కవిమతి యొక్క సంయమనం

ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిమతి అనే చిన్నారి తన తండ్రితో కలిసి నివసించేది. ఆమె వద్ద ఒక చిన్న చెక్క పెట్టె ఉండేది, అందులో ఆమె సేకరించిన అందమైన రాళ్లు మరియు రంగురంగుల వస్తువులు ఉండేవి. ఒకరోజు, ఆమె తమ్ముడు కథిర్ ఆడుకుంటూ తెలియక ఆ పెట్టెను తగిలించాడు. ఆ పెట్టె కింద పడిపోవడంతో అందులోని కొన్ని రాళ్లు ముక్కలైపోయాయి. కవిమతికి చాలా కోపం వచ్చింది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది, కథిర్‌ను తిట్టాలని అనుకుంది. కథిర్ భయంతో వణికిపోయాడు. కానీ, వెంటనే ఆమెకు తన తండ్రి చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి: 'నీ కోపాన్ని నువ్వు అదుపులో ఉంచుకోగలిగితే, నువ్వు అందరికంటే గొప్పదానివి అవుతావు.' కవిమతి ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని, కళ్లు మూసుకుని ప్రశాంతంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించింది. మెల్లగా ఆమె కోపం తగ్గింది. ఆమె కథిర్‌ను చూసి, 'పర్వాలేదు కథిర్, మనం ఇద్దరం కలిసి దీన్ని సరిచేద్దాం' అని మెల్లగా చెప్పింది. కథిర్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. కవిమతి తీసుకున్న ఈ నిర్ణయం చూసి ఆమె తండ్రి ఎంతో గర్వపడ్డారు. తనను తాను నియంత్రించుకోవడం ద్వారా కవిమతి అందరి దృష్టిలో గొప్పదానిగా మారింది.