ఒక అందమైన గ్రామంలో కిరణ్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక చెడు అలవాటు ఉంది; ఇతరులు విఫలమవ్వాలని మనసులో అనుకోవడం. ఒకరోజు పాఠశాలలో చిత్రలేఖన పోటీ జరిగింది. అతని స్నేహితుడు రోహన్ చాలా అద్భుతంగా బొమ్మలు గీసేవాడు. కిరణ్ మనసులో ఒక దుష్ట ఆలోచన వచ్చింది, 'రోహన్ ఏదైనా తప్పు చేయాలి, అతను గెలవకూడదు.'
మరుసటి రోజు రోహన్ రంగుల పెట్టె కనిపించకుండా పోయింది. అది చూసి కిరణ్ మనసులో సంతోషించాడు. 'ఇప్పుడు రోహన్ బొమ్మ గీయలేడు, నేను గెలుస్తాను' అని అనుకున్నాడు. కానీ ఆ క్షణం నుండి కిరణ్ మనసుకి ప్రశాంతత లేకుండా పోయింది. పోటీ జరుగుతున్న సమయంలో, కిరణ్ ఏకాగ్రత చూపలేక తన బొమ్మపైనే సిరా పోసుకుని తన చిత్రపత్రాన్ని పాడు చేసుకున్నాడు. కిరణ్ బాధపడుతుంటే, అతని తాత ఇలా చెప్పారు, 'కిరణ్, ఇతరుల పతనాన్ని కోరుకునే వారి పతనం కూడా తప్పదు. మనం ఇతరుల మేలు కోరుకుంటేనే మనకు మేలు జరుగుతుంది.' కిరణ్ తన తప్పు తెలుసుకుని రోహన్ నుండి క్షమాపణ కోరాడు. అప్పటి నుండి కిరణ్ ఎప్పుడూ ఇతరుల మంచి కోసమే ప్రార్థించాడు.
