ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರಣ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದನು: ಇತರರು ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಿರಣನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು: 'ರೋಹನ್ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಲಿ, ಅವನು ಗೆಲ್ಲಬಾರದು.'
ಮರುದಿನ ರೋಹನ್ನ ಬಣ್ಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಣೆಯಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಿರಣನಿಗೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. 'ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಾನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಕಿರಣನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಿರಣನು ತನ್ನ ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಮಸಿ ಸುರಿದು ತನ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಕಿರಣನು ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ ಅವನ ತಾತ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಕಿರಣ, ಇತರರ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವವನ ನಾಶವು ಅವನನ್ನು ತಾನೇ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಇತರರ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಮಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು.' ಕಿರಣ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ರೋಹನನ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಒಳಿತನ್ನೇ ಬಯಸತೊಡಗಿದನು.
