ఒక అందమైన గ్రామంలో కవి అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒకరోజు కవి మరియు అతని స్నేహితుడు రోహన్ ఆడుకుంటుండగా, ఒక చిన్న కుందేలును చూశారు. ఆ కుందేలు చాలా ముద్దుగా, మెత్తగా ఉంది.
కానీ రోహన్ ఆ కుందేలును చూసి, 'కవి, ఈ కుందేలు ఎంత బాగుందో చూడు! దీన్ని వండుకుంటే ఎంత రుచిగా ఉంటుందో కదా!' అని అన్నాడు.
కవికి అది వినగానే మనసులో బాధ కలిగింది. ఆ కుందేలు భయంతో వణుకుతుండటం కవి గమనించాడు. కవి మెల్లగా ఇలా అన్నాడు, 'రోహన్, ఒక ప్రాణి పడుతున్న బాధను చూడకుండా, కేవలం దాని రుచి గురించి మాత్రమే ఆలోచించడం తప్పు. ఇది యుద్ధానికి వెళ్లే సైనికుడి మనస్సు లాంటిది; వారికి ఎదుటివారి బాధ తెలియదు. ఒక ప్రాణిని చంపి దాని రుచిని ఆస్వాదించడంలో ఏముంది?'
రోహన్ ఆ కుందేలు కళ్ళలోకి చూశాడు. అప్పుడు అతనికి ఆ కుందేలు భయం అర్థమైంది. రోహన్ మనసు మారింది. ఆ రోజు నుండి రోహన్ ప్రాణుల పట్ల ప్రేమతో ఉండటం నేర్చుకున్నాడు.
