ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കവിയും കൂട്ടുകാരനായ രാഹുലും കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെറിയ മുയൽക്കുട്ടിയെ കണ്ടു. ആ മുയൽ വളരെ ഭംഗിയുള്ളതും മൃദുവായ രോമങ്ങളുള്ളതുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ രാഹുൽ ആ മുയലിനെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നാണ്. 'കവി, ഈ മുയൽ എത്ര നല്ലതാണ്! ഇത് പാകം ചെയ്താൽ എത്ര രുചിയായിരിക്കും അല്ലേ?' രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
കവിക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി. മുയലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അത് പേടിച്ച് വിറയ്ക്കുന്നത് കവി കണ്ടു. കവി രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞു, 'രാഹുൽ, ഒരു ജീവിയുടെ വേദന കാണാതെ അതിന്റെ രുചി മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങുന്ന ഒരു പോരാളിയുടെ മനസ്സ് പോലെയാണിത്; അവർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ വേദന അറിയില്ല. ഒരു ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കി അതിന്റെ രുചി ആസ്വദിക്കുന്നതിൽ എന്ത് സന്തോഷമാണുള്ളത്?'
രാഹുൽ ആ മുയലിനെ വീണ്ടും നോക്കി. ഇപ്പോൾ അവന് ആ മുയലിന്റെ പേടി മനസ്സിലായി. രാഹുലിന്റെ മനസ്സ് മാറി. അവൻ ആ പ്ലാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. അന്നുമുതൽ ജീവജാലങ്ങളോട് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറാൻ അവൻ പഠിച്ചു.
