ఒక అందమైన గ్రామంలో కథిర్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి తోటపని అంటే చాలా ఇష్టం. అతని స్నేహితుడు సోము కూడా అదే గ్రామంలో ఉండేవాడు. ఒకరోజు ఒక వృద్ధుడు కథిర్కు ఒక వింత విత్తనాన్ని ఇచ్చి, 'దీనిని నిజాయితీగా పెంచితే, ఇది అందరికీ సంతోషాన్నిచ్చే పండ్లను ఇస్తుంది' అని చెప్పారు. కథిర్ ఆ విత్తనాన్ని నాటాడు, కానీ అతని మనసులో ఒక దురాశ కలిగింది. 'ఈ పండ్లు పండినప్పుడు, నేను అందరినీ మోసం చేసి, ఆ పండ్లన్నీ నాకే సొంతం చేసుకుంటాను' అని అనుకున్నాడు.
చెట్టు పెరిగి పెద్దదైంది, అందులో అందమైన పండ్లు కాశాయి. కథిర్ ఆ పండ్లను ఎవరికీ తెలియకుండా దాచాలని చూశాడు. ఒకరోజు ఆకలితో ఉన్న ఒక వృద్ధుడు పండు కావాలని అడిగితే, 'చెట్టు ఎండిపోయింది' అని కథిర్ అబద్ధం చెప్పాడు. సోము పండ్లు కావాలని అడిగితే, 'పండ్లన్నీ కుళ్ళిపోయాయి' అని మోసం చేశాడు. కథిర్ దగ్గర పండ్లు ఉన్నా, అతని మనసులో ఎప్పుడూ ఏదో తెలియని భయం, అశాంతి ఉండేవి.
ఒక రాత్రి పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. తన రహస్య పండ్లను కాపాడుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న క్రమంలో కథిర్ కిందపడిపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం చూస్తే, అతను మోసం చేసి దాచుకున్న పండ్లన్నీ కుళ్ళిపోయి ఉన్నాయి. అతను పండ్లను కోల్పోవడమే కాకుండా, గ్రామస్తుల నమ్మకాన్ని కూడా పోగొట్టుకున్నాడు. మోసం ద్వారా పొందే లాభం చివరికి కన్నీటిని మాత్రమే మిగిలిస్తుందని కథిర్ ఆ రోజు గ్రహించాడు.
