ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಥಿರ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಸೋಮು ಕೂಡ ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ಕಥಿರ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬೀಜವನ್ನು ನೀಡಿ, 'ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕಥಿರ್ ಆ ಬೀಜವನ್ನು ನೆಟ್ಟನು, ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಿತು: 'ಈ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳೆದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಂಚಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.'
ಗಿಡ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬಂದವು. ಕಥಿರ್ ಆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ಹಣ್ಣು ಕೇಳಿದಾಗ, 'ಗಿಡ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದೆ' ಎಂದು ಕಥಿರ್ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು. ಸೋಮು ಹಣ್ಣು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, 'ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿವೆ' ಎಂದು ವಂಚಿಸಿದನು. ಕಥಿರ್ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬಂದಿತು. ತನ್ನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಹೋಗುವಾಗ ಕಥಿರ್ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದನು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ವಂಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣುಗಳು ಕೊಳೆತು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಮಾಡಿದ ಮೋಸದಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೂ ಅವನನ್ನು ನಂಬುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಮೋಸದಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಲಾಭವು ಕೊನೆಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಥಿರ್ ಅಂದು ಅರಿತನು.