ఒక దట్టమైన అడవిలో నీలు అనే ఒక అందమైన పక్షి ఉండేది. నీలు ఒక పెద్ద చెట్టుపై తన గూడును నిర్మించుకుని, అందులో ఒక గుడ్డును ఎంతో ప్రేమగా కాపాడుకుంటూ ఉండేది. ఆ గుడ్డునే నీలు తన ప్రపంచంగా భావించేది. అది ఏమరుగైపోకుండా, దాని పక్కనే కూర్చుని పాటలు పాడుతూ రక్షణగా ఉండేది.
రోజులు గడిచాయి. ఒక రోజు ఉదయం, ఆ గుడ్డుకు చిన్న పగులు కనిపించింది. నీలు భయపడిపోయింది, గుడ్డుకు ఏమైనా ప్రమాదం జరిగిందేమో అని ఆందోళన చెందింది. కానీ, కొద్దిసేపటికే ఆ గుడ్డు నుండి ఒక చిన్న పక్షి బయటకు వచ్చింది. ఆ పక్షి పెరిగి, తన రెక్కలను ఆడిస్తూ ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయింది.
తన పిల్ల ఎగురుతుండటం చూసి నీలు ఎంతో గర్వపడింది. కానీ, గూడులో మిగిలిపోయిన ఆ ఖాళీ గుడ్డు పెంకును చూసినప్పుడు నీలు మనసు కొంచెం భారమైంది. ఆ గుడ్డు ఇప్పుడు కేవలం ఒక ఖాళీ కవచం మాత్రమే. ప్రాణం ఆ గుడ్డును వదిలి ఆకాశంలోకి వెళ్ళిపోయింది. పక్షికి, గుడ్డుకి ఉన్న బంధంలాగే, ఆత్మ కూడా శరీరాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోతుందని నీలు గ్రహించింది.
