ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸುಂದರವಾದ ಹಕ್ಕಿ ಇತ್ತು. ಆಕಾಶವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಮೇಲೆ ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯೇ ಆಕಾಶದ ಪ್ರಪಂಚವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ದಿನವಿಡೀ ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಹಾಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಯಿತು, ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತೇ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದಳು. ಆದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿತು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಬೆಳೆದು, ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತಾ ನೀಲಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.
ತನ್ನ ಮಗು ಹಾರಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಆ ಖಾಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕವಚವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೋವು ಮತ್ತು ಅರಿವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಮೊಟ್ಟೆ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಖಾಲಿ ಕವಚ ಮಾತ್ರ. ಜೀವವು ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿಹೋಗಿದೆ. ಹಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಯ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಬಂಧವು, ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಹೋಗುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು.
