ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అర్జున్కు కొత్త బొమ్మలు, మిఠాయిలు అంటే చాలా ఇష్టం. ఏదైనా కావాలనుకున్నప్పుడు అది దొరకకపోతే అతను చాలా బాధపడేవాడు. అతని మనస్సు ఎప్పుడూ 'నాకు ఇది కావాలి, నాకు అది కావాలి' అనే కోరికలతో నిండి ఉండేది.
ఒకరోజు, ఒక చెక్క బొమ్మ కోసం పట్టుబట్టి అర్జున్ చాలా విచారంగా ఉన్నాడు. అతను తన తాతయ్య మాధవ వద్దకు వెళ్ళాడు. 'తాతయ్య, నాకు అన్నీ కావాలి, కానీ ఈ కోరికలు నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నాయి. నేను ఏం చేయాలి?' అని అడిగాడు.
తాతయ్య నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు, 'అర్జున్, నీ చిన్న చిన్న కోరికలను అణచివేయాలని చూస్తే అవి ఇంకా పెరుగుతాయి. దానికి బదులుగా, నువ్వు ఒక గొప్ప కోరికను పెంచుకోవాలి.'
'గొప్ప కోరికనా?' అర్జున్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
'అవును,' తాతయ్య వివరించారు, 'ఇతరులకు సహాయం చేయాలనే కోరిక లేదా మంచి పనులు చేయాలనే కోరికను నీవు కలిగి ఉండాలి. నువ్వు ఆ మంచి పనుల పట్ల ఆసక్తిని పెంచుకుంటే, నీలోని స్వార్థపు కోరికలు దానంతట అవే తగ్గిపోతాయి. శాంతిని కోరుకునే మార్గంలో నువ్వు నడిస్తే, నీ కోరికల నుండి విముక్తి లభిస్తుంది.'
అర్జున్ ఆ మాటలను అర్థం చేసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు, అతను బొమ్మ కోసం ఏడవడం మానేసి, తన పక్కింటి అవ్వకు సహాయం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ సహాయం వల్ల కలిగిన సంతోషంలో అతని పాత కోరికలన్నీ మరుగున పడిపోయాయి. ఒక గొప్ప లక్ష్యం చిన్న కోరికలను ఎలా మారుస్తుందో అతను తెలుసుకున్నాడు.
