ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಆಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳೆಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಅವನು ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಮರದ ಆಟಿಕೆ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ತಾತನಾದ ಮಾಧವನ ಬಳಿ ಹೋದನು. 'ತಾತಾ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕು, ಆದರೆ ಈ ಆಸೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತಾತ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಅರ್ಜುನ್, ನಿನ್ನ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ. ಬದಲಾಗಿ, ನೀನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಸೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.'
'ದೊಡ್ಡ ಆಸೆಯಾ?' ಅರ್ಜುನ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.
'ಹೌದು,' ತಾತ ವಿವರಿಸಿದರು, 'ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಯನ್ನು ನೀನು ಪಾಲಿಸು. ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದ ಆ ಸದ್ಗುಣದ ಆಸೆಯನ್ನು ನೀನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ, ನಿನ್ನ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಆಸೆಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮಾಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರ ಹಾದಿಯನ್ನು ನೀನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅತೃಪ್ತಿಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.'
ಅರ್ಜುನ್ ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಮರುದಿನ ಅವನು ಆಟಿಕೆಗಾಗಿ ಹಠ ಮಾಡದೆ, ತನ್ನ ನೆರೆಯವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡನು. ಆ ಸಹಾಯದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹಳೆಯ ಆಸೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಾದವು.
