ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి అన్ని విషయాల గురించి చాలా తెలివితేటలు ఉండేవి. పక్షుల పేర్లు, పూల రంగులు, నక్షత్రాల కదలికల గురించి అతనికి అన్నీ తెలుసు. అతని స్నేహితురాలు మాయా ఎప్పుడూ, 'లియో, నీకు అంతా తెలుసు కదా!' అని అంటే, లియో గర్వంగా నవ్వేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలో భారీ వర్షం పడింది. గ్రామం పక్కన ఉన్న చిన్న కాలువ ఉధృతంగా ప్రవహించింది. వర్షం తగ్గాక లియో బయటకు వచ్చి ఒక అందమైన పసుపు రంగు పువ్వును చూశాడు. 'చూడు మాయా, ఇది సూర్యకాంతి పువ్వు, ఇది ఈ మట్టిలో బాగా పెరుగుతుంది!' అని చెప్పాడు. కానీ ఆ పువ్వు వేర్లు ఎంత బలహీనంగా ఉన్నాయో, వర్షం వస్తే అది కొట్టుకుపోతుందో అని అతను గమనించలేదు.
మరుసటి రోజు ఉదయం చూసేసరికి ఆ పువ్వు అక్కడ లేదు! వరదలో కొట్టుకుపోయింది. లియో చాలా బాధపడ్డాడు. అప్పుడు అతని తాతగారు వచ్చి, 'లియో, నీకు ఆ పువ్వు గురించి చాలా విషయాలు తెలుసు, కానీ దాని అసలు స్వభావాన్ని, అంటే అది ఎంత సున్నితమైనదో నువ్వు గ్రహించలేదు. సమాచారం కలిగి ఉండటం వేరు, సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం వేరు' అని చెప్పారు.
కేవలం విషయాలను తెలుసుకోవడం మాత్రమే కాదు, వాటి వెనుక ఉన్న నిజాన్ని గ్రహించడమే నిజమైన జ్ఞానం అని లియో తెలుసుకున్నాడు.
